ไห่ไห่’ เพิ่งจะถือกำเนิดเมื่อครู่นี้เอง!”
“เพิ่งเกิด?”
กู่หงเหวินที่อยู่ข้างๆ มุมปากกระตุกอย่างแรง
เพิ่งเกิดบ้าบออันใด ถึงได้ตบมหาปุโรหิตจนร่วงไปกองกับพื้นเยี่ยงสุนัขข้างถนนได้?
“ศิษย์… ศิษย์งั้นรึ?”
ปุโรหิตสามได้ยินคำตอบ ถึงกับตาถลนจ้องมองจางอวิ๋นราวกับเห็นผี
จางอวิ๋นไม่ใส่ใจท่าทีตกตะลึงนั้น หันไปยิ้มหวานกับอู๋ไห่ไห่ “ไห่ไห่ เรียกอาจารย์อีกทีสิลูก!”
“อา… อา… จาน!”
อู๋ไห่ไห่ส่งเสียงเรียกอ้อแอ้อย่างน่าเอ็นดู
จางอวิ๋นยิ้มแก้มปริ อู๋ไห่ไห่ก็เอาหัวทุยๆ ถูไถซอกคอเขาอย่างออดอ้อน
เมื่อเห็นท่าทางสนิทสนมกลมเกลียวระหว่างอู๋ไห่ไห่กับจางอวิ๋น ปุโรหิตสามหรี่ตาลง ครุ่นคิดเพียงครู่เดียวแล้วเอ่ยเสียงหนักแน่น
“ข้า… ยอมสยบ!”
จางอวิ๋นยิ้มรับด้วยความพึงพอใจ แล้วหันไปมองกู่หงเหวินที่อยู่ข้างๆ
“แล้วท่านหัวหน้ากู่เล่า?”
กู่หงเหวินเม้มปากแน่นสนิท ไม่ยอมส่งเสียง
ในฐานะประมุขแห่งกลุ่มโจรสลัดหยกศิลา ขุมกำลังใหญ่อันดับต้นๆ แห่งทะเลหลานไห่ จะให้มายอมก้มหัวเป็นเบี้ยล่างคนอื่นง่ายๆ?
ฝันไปเถอะ! ศักดิ์ศรีของข้ามิใช่สิ่งที่จะมาเหยียบย่ำกันได้!
“อ๊ากกก!”
แค่คิดในใจยังไม่ทันจบ ร่างกายก็สัมผัสได้ว่าพลังอูที่ห่อหุ้มอยู่บ
