“หือ?”จางอวิ๋นชะงักกึก เมื่อแผ่ขยายประสาทสัมผัสออกไป ก็พลันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังอันน่าสะพรึงกลัวระดับแปลงเทพ ที่ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันบริเวณด้านนอกตำหนักใหญ่“ไห่ไห่ ยืมคทาหน่อย!”เขาหันไปบอกอู๋ไห่ไห่ทันที“อี้… ยา… ยา!!”อู๋ไห่ไห่ส่งเสียงร้องตอบรับอย่างรู้ความไม่ทันที่จางอวิ๋นจะขยับเท้า คทาทั้งสามเล่มก็ลอยหวือแหวกอากาศมาหยุดตรงหน้าเขาโดยอัตโนมัติ แม้แต่เจ้าคางคกตัวนั้นก็ยังรีบคืนร่างกลับเป็นคทาอย่างรวดเร็ว“เด็กดี…”จางอวิ๋นลูบหัวอู๋ไห่ไห่เบาๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะคว้าคทามาด้ามหนึ่ง ถ่ายเทพลังอูเข้าไปกระตุ้นแล้วตวัดเบาๆกลางอากาศตู้มมม——!!เสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทดังสนั่นมาจากด้านนอกตำหนักอีกครั้ง แต่คราวนี้แรงสั่นสะเทือนไม่ได้ส่งผลกระทบเข้ามาถึงภายใน เพราะถูกม่านพลังบางอย่างกางกั้นเอาไว้ก่อนที่การโจมตีจะปะทะตัวอาคารนั่นเป็นเพราะจางอวิ๋นได้ใช้คทาเปิดการทำงานของ‘ค่ายกลพิทักษ์ตำหนัก’ ขึ้นมาแล้วตำหนักโบราณแห่งนี้ทรุดโทรมและขาดการซ่อมแซมมาเนิ่นนาน ขืนปล่อยให้ยอดฝีมือระดับแปลงเทพซัดตูมตามใส่ตรงๆ มีหวังได้พังครืนลงมาในไม่กี่ลมหายใจเมื่อกางค่ายกลป้องกันเสร็จสิ้น เขาก็ใช้คทาเชื่อมต่อเข้ากับแกนกลางของค่า
