“หือ?”
จางอวิ๋นชะงักกึก เมื่อแผ่ขยายประสาทสัมผัสออกไป ก็พลันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังอันน่าสะพรึงกลัวระดับแปลงเทพ ที่ปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันบริเวณด้านนอกตำหนักใหญ่
“ไห่ไห่ ยืมคทาหน่อย!”
เขาหันไปบอกอู๋ไห่ไห่ทันที
“อี้… ยา… ยา!!”
อู๋ไห่ไห่ส่งเสียงร้องตอบรับอย่างรู้ความ
ไม่ทันที่จางอวิ๋นจะขยับเท้า คทาทั้งสามเล่มก็ลอยหวือแหวกอากาศมาหยุดตรงหน้าเขาโดยอัตโนมัติ แม้แต่เจ้าคางคกตัวนั้นก็ยังรีบคืนร่างกลับเป็นคทาอย่างรวดเร็ว
“เด็กดี…”
จางอวิ๋นลูบหัวอู๋ไห่ไห่เบาๆ ด้วยความเอ็นดู ก่อนจะคว้าคทามาด้ามหนึ่ง ถ่ายเทพลังอูเข้าไปกระตุ้นแล้วตวัดเบาๆ กลางอากาศ
ตู้มมม——!!
เสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทดังสนั่นมาจากด้านนอกตำหนักอีกครั้ง แต่คราวนี้แรงสั่นสะเทือนไม่ได้ส่งผลกระทบเข้ามาถึงภายใน เพราะถูกม่านพลังบางอย่างกางกั้นเอาไว้ก่อนที่การโจมตีจะปะทะตัวอาคาร
นั่นเป็นเพราะจางอวิ๋นได้ใช้คทาเปิดการทำงานของ ‘ค่ายกลพิทักษ์ตำหนัก’ ขึ้นมาแล้ว
ตำหนักโบราณแห่งนี้ทรุดโทรมและขาดการซ่อมแซมมาเนิ่นนาน ขืนปล่อยให้ยอดฝีมือระดับแปลงเทพซัดตูมตามใส่ตรงๆ มีหวังได้พังครืนลงมาในไม่กี่ลมหายใจ
เมื่อกางค่ายกลป้องกันเสร็จสิ้น เขาก็ใช้คทาเชื่อมต่อเข้ากับ
