ชียนเสวี่ยงั้นรึ”“เพคะ…”เฉินเสียนไม่รู้แน่ชัดเกี่ยวกับเบื้องลึกเบื้องหลังของหลิ่วเหมยอู่ รู้เพียงแค่ว่าฉินหรูเหลียงพานางกลับมาจากชายแดนหลังกลับมาจากการออกศึกแต่เหตุใดถึงต้องเรียกนางว่าเชียนเสวี่ย ไม่ช้าก็เร็วเฉินเสียนจะต้องรู้เรื่องนี้ให้ได้เฉินเสียนเอ่ยว่า “เดี๋ยวอีกสักพักข้าจะปล่อยเจ้าไป เจ้ากับข้าจะทำเหมือนว่าเรื่องคืนนี้ไม่เคยเกิดขึ้น แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่า ถ้าข้าต้องการตรวจสอบเรื่องนี้จริงๆเจ้าเองก็คงถูกต้อนจนจนมุมอย่างแน่นอน หรือถ้าหลิ่วเหมยอู่รู้ว่าเรื่องชั่วของนางถูกเปิดโปง นางจะเป็นคนแรกที่ผลักเจ้าออกไปตายแทน”“บ่าวทราบเพคะ…” นี่เป็นสิ่งที่ทำให้เซียงหลิงอกสั่นขวัญแขวนมาตลอดนางถูกหลิ่วเหมยอู่ลากลงไปในนํ้าครำโดยที่ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรและลงไปในเรือลำเดียวกับหลิ่วเหมยอู่ นางได้แต่หวังว่าเรื่องต่างๆ จะไม่ถูกเปิดโปงไม่เช่นนั้นนางจะต้องกลายเป็นเหยื่อเส้นสังเวยอย่างแน่นอนแต่ถ้าหลิ่วเหมยอู่รู้ว่านางสารภาพทุกเรื่องไปอย่างหมดเปลือก หลิ่วเหมยอู่ก็คงจะฆ่านางเช่นกัน864
ตอนนี้นางตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกในเมื่อเฉินเสียนบอกว่าให้ทำเหมือนคืนนี้ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น หลิ่วเหมยอู่ก็จะไม่มีทางรู้ว่านางสารภาพไปแล้ว และนางก็ยังคงต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงเช่นเดิมแล้วเมื่อไหร่นางจะได้ใช้ชีวิตอย่างปกติเสียทีเฉินเสียนเอ่ยเบาๆ ว่า “ข้ามีวิธีดีๆ ที่จะทำให้เจ้าเอาตัวรอดจากเรื่องนี้ไปได้”เซียงหลิง
