น้อยยังน้อยนิด และเขาจะกังวลหากไม่ได้นํ้านม ประเพณีพื้นบ้านมักเริ่มที่ให้ผู้ชายช่วยเปิดทางนํ้านมก่อน”เฉินเสียนเงียบไป ใบหน้าเหมือนเป็นอัมพาต กล่าวว่า “นั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย ข้าจะหาผู้ชายมาจากที่ใดได้?”เฉินเสียนคิดว่า การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เป็นเวลาหลายเดือนนั้นเป็นเรื่องใหญ่และบางทีมันอาจจะดีขึ้นในภายหลังไม่คิดว่า แม่นมซุยจะไปบอกซูเจ๋อว่าองค์หญิงอาการไม่ดีเพื่อแก้ปัญหานี้อย่างสมบูรณ์ แม่นมซุยคิดว่าเธอยังต้องเชิญให้ใต้เท้ามาคืนนี้เฉินเสียนที่กำลังหลับผัน ซูเจ๋อก็เข้ามาแม่นมซุยกระซิบกับเฉินเสียน: “องค์หญิง ใต้เท้ามาแล้ว”เฉินเสียนลุกขึ้นนั่ง สะดุ้งลงจากเตียง เปลือกตาของเธอกระตุกอย่างเดือดดาล: “ตอนนี้เขาจะมาทำไม?”“แน่นอน ข้ามาหาองค์หญิง”850
ถ้าให้เขารู้ว่าตัวเองนอนไม่หลับเพราะเจ็บหน้าอก คิดว่าเขาต้องมีความสุขจนเป็นบ้าแน่!เฉินเสียนสูดหายใจเข้าลึกๆ ลูบหน้าอกของตัวเอง และพบว่าเมื่อคิดถึงเรื่องนี้หน้าอกของเธอก็เจ็บยิ่งกว่าเดิมแม่นมซุยอดไม่ได้ที่จะเปิดประตูให้ซูเจ๋อซูเจ๋อในชุดสีดำเดินเข้ามาในห้องอย่างแช่มช้า ห้องเต็มไปด้วยแสงสีเหลืองสลัวส่องมาที่เขา พัดพาลมหายใจที่เยือกเย็นผมของเขาถูกมัดไว้ด้านหลังศีรษะ และผมสองสามเส้นระอยู่บนบ่าของเขาราวกับว่าผสมกับนํ้าค้างในสารทฤดูที่ชุ่มฉํ่าซูเจ๋อลืมตาขึ้นมองเฉินเสียน คิ้วสีเข้มของเขาขมวดเข้าหากัน เขายิ้มและกล่าวว่า “ข้าได้ยินมาว่าช่วงนี้ท่านอาการไม่ดี”
