ียดอยู่ใช่ไหม? ”ซูเจ๋อยิ้มแล้วเอ่ย: “จริงๆ แล้วขลุ่ยนี้ข้าเคยเป่าแล้ว ข้ากำลังคิดว่ามันจะนับเป็นจูบทางอ้อมได้หรือไม่”เขามองใบหน้าที่หม่นลงของเฉินเสียนและเอ่ยว่า: “ท่านรู้สึกไม่ดีหรือไม่ สู้ไม่ให้ข้าพูดเสียดีกว่า”เฉินเสียนจับที่หน้าผาก; “สู้ท่านไม่พูดยังดีเสียกว่า” หยุดไปพักหนึ่งเธอก็เอ่ยขึ้นอีกว่า: “นี่ทำให้ท่านลำพองใจเกินไปหรือเปล่า คิดๆ อยู่ก็หัวเราะออกมาได้”833
“จะมีได้ที่ไหนกันล่ะ” ซูเจ๋อเอ่ยอย่างกลั่นแกล้ง “เอาล่ะ ข้ายอมรับ ความจริงแล้วก็มีนิดหน่อย”“เพิ่งจะมีเพียงนิดหน่อยหรือ? ทำไมข้ารู้สึกว่าท่านดีใจจนลืมตัวแล้ว” เฉินเสียนไม่ได้โมโหกับความผิดปกตินี้สักนิดและยิ้มออกมา และต่อจากนั้นอยู่ๆ ก็เข้าใกล้ซูเจ๋อ มือคว้าที่ปกคอเสื้อเขาไว้และดึงมาทางตัวเองซูเจ๋อตกใจ ชั่วพริบตาพื้นที่ปลายจมูกเธอก็ถูกหักล้างกันพอดี มันใกล้ชิดกันมากสุดๆเพียงครั้งนี้ทั้งสองไม่ได้สวมใส่หน้ากากเขามองเห็นสีมันวาวในดวงตาของเฉินเสียนได้อย่างชัดเจนเฉินเสียนเอ๋ยเสียงเบา: “ซูเจ๋อ แกล้งข้าสนุกมากหรือไม่? แต่เห็นท่านได้ใจขนาดนี้ ข้าก็ไม่ผิดหวัง” ขณะพูดก็ก้มคอดอมดมที่ซอกคอของเขา“ซูเจ๋อ ท่านหอมมาก”ซูเจ๋อชะงักไปชั่วขณะ: “……”เธอเงยหน้ามองเขา กลั้นยิ้มและเอ่ยเบาๆ ว่า: “อยากจูบไม่จำเป็นต้องพูดอ้อมค้อมเช่นนั้น มันควรที่จะเป็นเหมือนเช่นนี้”พูดจบเธอก็เอียงศีรษะก้มลงไปที่ริมฝีปาก และจู่ๆ ก็เข้ามาปัดป่ายอยู่ที่ริมฝีปากของซูเจ๋อซ
