ูคำสั่งอยู่ดี พอเห็นว่าเป็นลายมือของท่านเฒ่าเมิ่งก็ตกใจมาก
เพราะคำสั่งของเฒ่าสำนักหลี่ลี่สามารถได้มา ช่างน่าอัศจรรย์เหลือเกิน
เหลิงเหมยตกใจจนต้องประจบเอาใจ ส่งหลี่ลี่ทั้งสามคนออกไปด้วยตัวเอง เดินไปไกลแล้วยังยืนอยู่ตรงนั้น ไม่กล้าขยับ
หลี่ลี่ไม่สนใจเหลิงเหมยที่เห็นแก่ตัวเช่นนี้ จึงพาหลิวเหมยเอ๋อร์และย่าหลิวเดินตรงไปยังสำนักยา
จู่ๆ ก็มีสาวงามบุคลิกสูงส่งดั่งเทพธิดามาที่สำนักยา บรรดาคนรับใช้ต่างแปลกใจ แอบมองหลิวเหมยเอ๋อร์ที่อยู่ด้านหลังหลี่ลี่อย่างสงสัย
หลี่ลี่พาหลิวเหมยเอ๋อร์มาที่ถ้ำปรุงยาของท่านเฒ่าเมิ่งโดยตรง
ตอนนี้ท่านเฒ่าเมิ่งกำลังตั้งใจปรุงยาเสริมกระดูกที่หลี่ลี่มอบให้ คนบ้ายานี้จ้องเตาหลอมไม่กะพริบตา รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงทุกนิดของเตาและไฟอย่างละเอียด พร้อมทั้งสั่งให้เด็กรับใช้สองคนเติมฟืนและถ่านไม่หยุด
“ท่านเฒ่า ศิษย์ได้พาหลิวเหมยเอ๋อร์มาแล้ว” หลี่ลี่รีบก้าวไปข้างหน้าประสานมือคำนับ
หลิวเหมยเอ๋อร์ก็โค้งตัวเล็กน้อยคำนับเช่นกัน
ท่านเฒ่าเมิ่งหันมามองเล็กน้อย เห็นหลิวเหมยเอ๋อร์ก็ตกตะลึงเล็กน้อย คิดในใจ “น่าแปลกที่หลี่ลี่ใส่ใจถึงเพียงนี้ สมแล้วที่เป็นหญิงงาม”
“หลิวเหมยเอ๋อร์เพิ่งมาถึง ยังไม่คุ้นเคยกับยา ให้ผู้ดูแลไป๋จัดการงานเล็กๆ น้อยๆ เช่นชงชาเทน้ำให้ก่อน ต่อไปให้อ่านตำรายาให้มาก รู้จักสมุนไพรและยาแล้วค่อยจัดการต่อไป” ท่านเฒ่าเมิ่งพูดเรียบๆ
“ขอบคุณท่านเฒ่า” หลี่ลี่และหลิวเหมยเอ๋
