“ยังไม่พอ… ยังห่างไกลจากคำว่าพอ!”
รอบนี้ผู้ที่กำลังกระหายพลังและดูดกลืนทะเลพลังอูอย่างบ้าคลั่งมิใช่เจ้าหนูอู๋ไห่ไห่ หากแต่เป็นตัวจางอวิ๋นเอง
เมื่อครู่พลังคืนกำไรระลอกใหญ่ ทำให้ระดับพลังของเขาพุ่งทะยานแตะจุดสูงสุดของจินตานขั้นสูงสุด หรือขอบเขตที่ 10 เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
แต่ทว่า… ความโลภของเขายังไม่จบสิ้นเพียงเท่านี้
อาศัยจังหวะที่แรงดูดกลืนจากเคล็ดวิชากายาสูงสุดยังค้างอยู่ หลังจากย่อยพลังคืนกำไรจนหมดสิ้น เขาก็สับสวิตช์เดินเครื่อง ‘เคล็ดวิชาจอมเวทย์อู’ ต่อทันที เปิดโหมดสูบเลือดสูบเนื้อจากทะเลพลังอูรอบด้านอย่างบ้าคลั่ง
ศิษย์คนที่สี่เพิ่งจะโชว์ลวดลายดูดไปหนึ่งกรุบ ในฐานะอาจารย์จะยอมน้อยหน้าศิษย์ได้อย่างไร!
“แอ้? แอ้?”
อู๋ไห่ไห่เอียงคอมองดูจางอวิ๋นที่กำลังพยายามรวบรวมพลังจากทะเลรอบด้าน สีหน้าจิ้มลิ้มฉายแววครุ่นคิดบางอย่าง
ทันใดนั้น ร่างเล็กจิ๋วก็พุ่งวูบฝ่ากระแสน้ำที่กำลังหมุนวน เข้ามาประชิดตัวจางอวิ๋นทันที
“ไห่ไห่! ถอยไปก่อนลูก!”
จางอวิ๋นตกใจแทบสะดุ้ง
การดูดซับพลังของเขาไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ทุกครั้งที่ระดับพลังทะลวงผ่าน มันจะระเบิดคลื่นพลังรุนแรงออกมา ด้วยร่างกายทารกบอบบางของอู๋ไห่ไห่…
“แอ้
