แง้!! แง้!!
ยิ่งดำดิ่งลึกลงไป เสียงร้องไห้จ้าของทารกก็ยิ่งดังก้องกังวานชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ บาดลึกเข้าไปในโสตประสาท
ไม่นานนัก จางอวิ๋นก็มองเห็นต้นตอที่ทำให้กระแสคลื่นในทะเลพลังอูสั่นไหว มันคือหินรูปทรงไข่ขนาดมหึมา ความสูงเกือบหนึ่งเมตร ตั้งตระหง่านอยู่อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางความมืดมิด
แกร์ก!
ยังไม่ทันที่จะได้ขบคิดสิ่งใด ผิวหน้าของหินไข่ก้อนยักษ์ก็พลันปรากฏรอยร้าวแนวนอนปริแตกออกมา
แง้!! แง้!!
เสียงร้องไห้แผดจ้าดังลอดออกมาจากรอยแยกนั้นอย่างชัดเจน
จางอวิ๋นชะงักกึก ทันใดนั้นรอยแยกของหินไข่ก็ถูกกระแทก ป้ะ! จนเปิดอ้าออก ศีรษะทารกขนาดเท่ากำปั้นผู้ใหญ่โผล่พรวดออกมา ดวงตาคู่เล็กๆ กวาดมองไปรอบทิศด้วยความตื่นรู้และสงสัย
ผัวะ!
เจ้าตัวน้อยออกแรงดันเปลือกหินจนแตกกระจายร่วงกราว ท่ามกลางสายตาที่เบิกโพลงด้วยความตกตะลึงของจางอวิ๋น ทารกแรกเกิดเนื้อตัวล่อนจ้อนผิวพรรณขาวผ่อง ก็คลานต้วมเตี้ยมออกมาจากภายใน
จางอวิ๋นอดไม่ได้ที่จะขยี้ตาตนเองแรงๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้ตาฝาด ก่อนจะยืนแข็งทื่อเป็นหินอยู่ตรงนั้น
ทารก?
ในหินไข่ใต้ก้นทะเลพลังอูอันลึกลับเนี่ยนะ… มีทารกแรกเกิดคลานออกมา?
“แอ้! แอ้!!”
เจ้าทารกน้อยที่เดิมที
