้นตํ่า เจ้าช่างบังอาจยิ่งนัก!”แน่นอนว่าการที่อวี้เยี่ยนมาที่นี่คนเดียวลับหลังเฉินเสียน เป็นอะไรที่กล้าหาญมากนางเห็นว่าหลิ่วเหมยอู่ดื่มนํ้าซุปไปแล้วครึ่งหนึ่งและยังมีบางอย่างอยู่ในนํ้าซุปตลอดหลายวันที่ผ่านมานางวิ่งเข้าวิ่งออกห้องครัวตลอด จะไม่รู้ได้อย่างไรว่านั่นคือรกขององค์หญิงของนาง!เพียงแค่คิดขึ้นมาหัวใจของอวี้เยี่ยนก็เหมือนถูกกรีดจนได้เลือด733
ตอนที่เฉินเสียนยังป่วยอวี้เยี่ยนทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องอดทนอย่างสุดชีวิตตอนนี้เฉินเสียนฟื้นแล้วและที่ข้างกายก็มีแม่นมซุยคอยดูแล นางมีอะไรจะต้องกลัวอีกนางแค่อยากจะมีความกล้ามากพอที่จะมาทวงคืนแทนองค์หญิง!อวี้เยี่ยนจ้องมองหลิ่วเหมยอู่ด้วยดวงตาที่แดงกํ่าและพูดว่า “กินเลือดกินเนื้อผู้อื่นแบบนี้ท่านมีความสุขมากนักหรือ”หลิ่วเหมยอู่กล่าวว่า “องค์หญิงสั่งให้เจ้ามารึ ข้าได้ยินว่าองค์หญิงปราชวรบังเอิญตอนนั้นข้าก็ล้มหมอนนอนเสื่ออยู่บนเตียง เลยไม่มีเวลาไปขอบคุณองค์หญิง หากไม่ใช่เพราะรกของพระองค์ก็คงแก้พิษของข้าไม่ได้”
734
