าก ไม่มีใครกล้าที่จะเข้าไปใกล้”เฉินเสียนเลิกคิ้วเอ่ย “ปกติก็ไม่มีคนไปที่นั่นไม่ใช่รึ”เล่ากันว่าหลิ่วเหมยอู่ชอบความเงียบสงบ ก่อนหน้านั้นอยู่กับฉินหรูเหลียงก็ไม่ต้องการให้ใครมารบกวน แต่สวนพุดตานได้จัดให้สาวใช้ไปหนึ่งคนอวี้เยี่ยนหน้าบานเป็นกระด้งกล่าว “แต่ว่าตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนเดิมอย่างไรก็ตามสวนพุดตานทั้งในทั้งนอกก็เต็มไปด้วยความเงียบเหงา ก่อนนั้นไม่มีใครกล้า แต่ตอนนี้ไม่มีใครยินยอม แม้แต่เซียงหลิงจะออกไปที่ห้องครัวหาอาหารอะไรกิน ก็ถูกทุกคนหลบออกไปห่างๆ”นางได้เอาข้าวต้มให้เฉินเสียนหนึ่งชาม และกล่าวว่า “ได้ยินมาว่าท่านแม่ทัพกลับมาหนึ่งครั้งช่วงเช้ามืด พักผ่อนได้ไม่นานก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปบาดแผลที่ด้านหลังนั้นได้ทำให้เสื้อเปื้อนเลือดแดงๆ แม้แต่เวลาจะไปหาท่านหมอก็ยังไม่มี”เฉินเสียนกล่าว “องค์จักรพรรดิได้ให้เวลาเขาเพียงสามวันไปค้นหามือสังหารเขาจะหาเวลาไปหาหมอได้เช่นไร”อวี้เยี่ยนพูดขึ้น “ทุกคนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กระดาษไม่อาจจะห่อไฟได้ ทำได้เพียงแค่ให้คนไปสอดแนม เห็นได้ชัดว่าการลงโทษท่านแม่ทัพไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลหลิ่ว”“คนเก่าแก่ที่อยู่ในจวน แม้แต่แม่บ้านจ้าวถึงโกรธแต่มิกล้าที่จะพูดออกมาตอนนี้ที่ตระกูลหลิ่วเกิดโรคอีสุกอีใสแล้ว ทุกคนก็เมินเฉยและละเลยจนรู้สึกได้ถึงความหนาวเหน็บ”616
เฉินเสียนเอ่ย “นานเท่าไหร่แล้วเหมยอู่อยู่ในจวนยังซื้อใจคนไม่ได้?”อวี้เยียนกล่าวทันที “กาลเวล
