ปหรือไม่573
หากซูเจ๋อยังเข้าไปในวังได้ ถ้าเช่นนั้นเหลียนชิงโจวก็มาด้วยงั้นรึ?เฉินเสียนก้าวเข้าไปในประตูและพูดว่า: “เหตุใดท่านถึงมาในวังได้ เหลียนชิงโจงล่ะ?” เธอมองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่พบเหลียนชิงโจวเมื่อซูเจ๋อเห็นเธอเข้ามาก็พูดว่า: “ปิดประตู”เฉินเสียนเหลือบมองที่ประตูที่เปิดอยู่และถามว่า: “เปิดประตูอยู่ดีๆจะปิดทำไมกัน?”“ข้ากลัวว่าจะถูกเข้าใจผิด” เขาจริงจังมากแต่นัยน์ตาคมกริบและกล่าวว่า“ท่านกับข้ามาเจอกันที่นี่หากมีคนมาพบเข้า จะเข้าใจผิดว่าเราเป็นชู้กัน”เฉินเสียนขมวดคิ้ว “ข้าท้องโตเช่นนี้ จะเป็นชู้กับท่านได้งั้นรึ?”ถึงอย่างนั้น เฉินเสียนก็รีบปิดประตูด้วยความเร็วแสงหากเรื่องนี้โดนใครพบเข้าจริงๆ ก็ไม่แน่นะซูเจ๋อกล่าวว่า: “ใครว่าสตรีมีครรภ์จะมีชู้ไม่ได้ ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่เลวนัก”เฉินเสียนรู้สึกเหมือนถูกซูเจ๋อทุบตีและกล่าวว่า “ท่านกำลังว่าข้าหรือชมตัวเองอยู่กันแน่?”ซูเจ๋อกล่าว: “ท่านกล้ามากนะ ที่กล้ามาที่นี่โดยไม่เข้าใจสถานการณ์เช่นนี้”“ข้าจำท่านได้แล้วมิใช่หรือ” เฉินเสียนถาม “เหลียนชิงโจวอยู่ที่ไหนกัน เรียกข้ามาหามีเรื่องอันใดกัน?”“เหลียนชิงโจวไม่ได้มาที่นี่ ข้าเรียกท่านมาเอง”“ท่านโกหกข้า แล้วเหตุใดเจ้าถึงส่งจดหมายในนามของเหลียนชิงโจวล่ะ?”ซูเจ๋อกล่าว: “ข้าเขียนชื่อเขา แต่ไม่ได้บอกว่าเขาเรียกท่านมา ทำให้ท่านเข้าใจผิด ข้ารู้สึกผิดจริงๆ”574