ยนท้าวเอวของเธอไว้แล้วมองดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว จากนั้นก็ถอนหายใจและก้มหน้าลงแล้วกล่าวว่า: “สุนัขฉินคู่กับไก่หลิ่ว ช่างเป็นคู่ที่เหมาะกันมากเสียจริง ข้าจะเข้าร่วมด้วยทำไมกัน แค่คิดก็รู้สึกดีมากจริงๆ”อวี้เยี่ยนกล่าว: “เช่นนั้นองค์หญิงต้องรีบกลับไปพักผ่อนได้แล้วนะเพคะพรุ่งนี้ยังต้องเตรียมตัวอีก”“เจ้าว่าสมเด็จพระราชชนนีนี้เป็นอะไรไป ใช้ชีวิตบนโลกใบนี้ก็เป็นเวลานานแล้ว ยังจะฉลองพระราชสมภพอีก เสียทรัพย์มิกลัวเสียชีพจริงๆ”อวี้เยี่ยนถอนหายใจแล้วกล่าวว่า: “พรุ่งนี้หากองค์หญิงไปถึงวัง โปรดจำไว้นะเพคะ สามารถหลบสมเด็จพระราชชนนีได้ก็หลบนะเพคะ เพราะในอดีตสมเด็จพระราชชนนีทรงเข้มงวดกับองค์หญิงมาก บ่าวกลัวว่าพระองค์จะทรงทำให้องค์หญิงลำบากเพคะ”กล่าวไปกล่าวมาก็อารมณ์ร้อนขึ้นมา “เสียดายที่บ่าวมิสามารถไปพร้อมองค์หญิงได้ ถ้าเกิดอะไรขึ้น……”เฉินเสียนจับใบหน้าของนางและกล่าวว่า: ” ในที่สาธารณะเช่นนั้นจะเกิดอะไรขึ้นได้กันเล่า? องค์จักรพรรดิและสมเด็จพระราชชนนี แทบอยากจะทำดีกับข้าอย่างหาที่สุดมิได้ แสดงความเมตตาน่ะ เข้าใจหรือไม่?”อย่างไรก็ตาม อวี้เยี่ยนก็ได้เตรียมการไว้ตั้งแต่เช้าตรู่ในวันรุ่งขึ้น566
แต่งตัวเปลี่ยนชุดให้กับเฉินเสียนและไม่ลืมที่จะสอดปิ่นปักผมเงินไว้ในผมของนางและกล่าวว่า: “องค์หญิงเพคะ บ่าวยังคงเป็นกังวลอยู่ ปิ่นปักผมสีเงินนี้องค์หญิงอย่ารังเกียจมันนะเพคะ ก่อนรับอาหารอย่าลืมใช้ปิ่นปักผมนี
