า อย่างมากก็แค่ถูกผู้อื่นมองเท่านั้นหลิ่วเหมยอู่ในวันนี้ แต่งตัวสวยสดใส ดวงตาของนางเหมือนดั่งสารทฤดู ผิวของนางเงาใสราวกับนํ้า นางสวมชุดสีแดงยาว ช่างดูเป็นหญิงสาวที่มีกิริยาอ่อนหวานแช่มช้อยเสียจริงฉินหรูเหลียงมองตามในทางตรงกันข้าม เฉินเสียนยังคงสวมชุดแขนกว้างสีนํ้าเงิน ที่เหมาะกับจิ้งเสียน ซึ่งดูสง่างามและถ่อมตัวคราวนี้ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามพ่อบ้านคงต้องเตรียมรถม้าไว้สองคันแล้วล่ะแต่หากกล่าวตามกฎแล้ว วันนี้ฉินหรูเหลียงก็ต้องนั่งรถคันเดียวกับเฉินเสียนด้วยเช่นกัน แต่หลังจากที่หลิ่วเหมยอู่ขึ้นรถ นางก็ดึงชายเสื้อของฉินหรูเหลียงไว้ไม่ปล่อยเฉินเสียนดีใจอย่างมากอยู่แล้ว และยังโบกมือให้กับทั้งสองและกล่าวว่า: “ดีเลย พวกเจ้าทั้งสองนั่งคันเดียวกัน ส่วนข้านั่งไปอีกคันหนึ่ง”ฉินหรูเหลียงเห็นท่าทีดีใจและไม่มีทีท่าจะเรียกให้เขาไปนั่งด้วยกันของเฉินเสียนเช่นนั้น เขาน่ะหรือจะยอมหาเรื่องให้ลำบากใจหลิ่วเหมยอู่กล่าวอย่างรู้สึกผิดว่า: “ร่างกายของเหมยอู่นั้นอ่อนแอ หากจะให้ท่านแม่ทัพดูแลหม่อมฉันมากหน่อย องค์หญิงคงจะไม่ว่าอะไรหรอกนะเพคะ?”568