ท่านหรอก จับขโมยก็ต้องมีหลักฐาน เหมือนครั้งก่อนที่ข้าเห็นท่าน ฉินหรูเหลียงและเซียงซั่นกำลังพลอดรักกันในศาลา”ฉินหรูเหลียงสีหน้าเปลี่ยนไปเฉินเสียนกล่าวโดยยิ้มแต่ไม่ยิ้ม “แค่ข้าไม่ได้ตะโกนเสียงดังเหมือนท่านไม่เช่นนั้นคนทั้งจวนก็ถูกดึงดูดให้มาดูผลงานบนเตียงของพวกท่าน อย่างไรมันก็ไม่เกี่ยวกับข้า ข้าจะทำเป็นเห็นเป็ดแมนดารินเล่นนํ้าแล้วกัน”ฉินหรูเหลียงไม่คิดว่าฉากนี้จะถูกหญิงน่ารังเกียจผู้นี้เห็นเข้าสีหน้าเฉินเสียนเยือกเย็นดุจนํ้า กล่าวขึ้นอีกครั้ง “ฉินหรูเหลียงบอกข้ามักมากในกาม แล้วท่านดีไปกว่าตรงไหน? ท่านไม่เห็นข้ากับเหลียนชิงโจวเปลื้องผ้าบนเตียงเดียวกันด้วยตาท่านเองใช่หรือไม่?”นางหัวเราะเยาะ แล้วกล่าวอีกครั้ง “อวดรักลึกซึ้งกับเหมยอู่ ท่านช่างมีรักที่ลึกซึ้งจริงๆ” ดวงตานางเต็มไปด้วยความเฉยชาต่อเขา“ท่านเข้มงวดกับผู้อื่นแต่อดทนต่อตนเองมาเสมอใช่หรือไม่? ตอนนี้ข้าไม่ได้รบกวนโลกของท่านกับเหมยอู่ แต่ท่านกลับมารบกวนข้า บอกแล้วไม่ใช่หรือว่าไม่เกี่ยวข้องกันอีกแล้ว แม่ทัพฉินไม่ซื่อสัตย์กับสิ่งที่พูดหรือ?”447
เธอยกมุมปาก “ตอนนี้ข้าไม่ได้ทำร้ายเหมยอู่ แต่ทำร้ายคนที่นางรักอย่างลึกซึ้งมากที่สุดก็คือท่าน แม่ทัพฉิน ท่านรักนางมากสินะ”แม้แต่อวี้เยี่ยนก็เบ้ปากทำหน้าไม่พอใจ พึมพำเสียงเบา “ความรักเช่นนี้ต่างจากเช้าสามเย็นสี่ที่ไหนกันเพคะ ดีที่ไม่ได้มอบให้องค์หญิง หากมอบให้องค์หญิงคงไม่น่าหวงแหน”ฉินหรูเหลียง
