แต่เป็นห่วงเฉินเสียนว่าบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าก้อนกลมๆ สีดำสนิทอีกก้อนนั้นก็คือเฉินเสียนเฉินเสียนเองก็ดำไปทั้งตัว เธอลูบหน้าอย่างไม่สนใจ บนใบหน้าเต็มไปด้วยถ่านสีดำ ราวกับว่าควํ่าหม้อดำๆ ลงบนหัวก็ไม่ปานเธอกอดอะไรบางอย่างไว้ในอ้อมแขน เมื่อก้มหน้าลงมองสิ่งที่อยู่ในอ้อมแขนก็เห็นว่ายังอยู่ดี จึงพากันหัวเราะขึ้นมาเมื่อหัวเราะขึ้นก็เห็นเพียงแค่ฟันสีขาวที่เด่นชัดเฉินเสียนพูดขึ้นว่า : “ก็ยังถือว่าสำเร็จแล้วไม่ใช่รึ? ลองทำตั้งหลายครั้ง ในที่สุดก็ได้เค้กที่พอเป็นรูปเป็นร่าง”อวี้เยี่ยนหดตัว เหลือบไปมองบ่าวที่ช่วยกันดับไฟ แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “แต่ดูเหมือนว่าเราจะทำห้องครัวไหม้หมดแล้ว……”419
