่งที่ดี ยังไม่แสดงความยินดีกับท่านแม่ทัพอีก”ฉินหรูเหลียงตัวเย็นเยียบ พวกบ่าวจะกล้ายั่วยุเขาได้อย่างไรเฉินเสียนกล่าวอีกครั้ง “นี่เป็นสิ่งที่ดีมาก เซียงซั่นตั้งครรภ์ลูกของแม่ทัพ แต่ท่านแม่ทัพกลับรีบร้อนที่จะส่งนางไป คิดจะตัดหางปล่อยวัดลูกตัวเองจริงๆหรือ?”ฉินหรูเหลียงกำมือแน่น จ้องไปที่เฉินเสียนแล้วกล่าวว่า “ท่านมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นหรือไง?”เฉินเสียนแสดงความยินดีออกมาอย่างจริงใจ “จะมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นได้อย่างไร ข้าดีใจแทนท่านแม่ทัพจริงๆ เรื่องน่ายินดีเช่นนี้ มีคนสืบทอดสกุลแทนท่านเพิ่ม บรรพบุรุษของท่านรู้เข้าคงจะดีใจแทนท่านนัก”คำพูดนี้กระแทกหูของฉินหรูเหลียงอย่างมากฉินหรูเหลียงกัดฟันและพูดว่า “ข้าจะมีความสุขมากขึ้นถ้าท่านหุบปาก”408
“ถ้าข้าหุบปาก ถ้าท่านส่งตัวเซียงซั่นออกไปจะทำอย่างไร? งั้นเหมยอู่ปล่อยให้เมล็ดพันธ์ุของตระกูลฉินออกไปเจริญเติบโตข้างนอก นางก็คงทำบาปใหญ่เลยล่ะ”ในเวลานี้บ่าวรับใช้ที่อายุเยอะหลายคนในจวนแม่ทัพรู้เรื่องนี้แล้ว ทุกคนก็ออกมาคุกเข่าอ้อนวอนแทนเซียงซั่นปล่อยให้ตระกูลฉินแผ่กิ่งก้านสาขาออกไปนั่นเป็นสิ่งที่พวกบ่าวรับใช้ในจวนยินดีสีหน้าของฉินหรูเหลียงดูสับสน มองไปที่เซียงซั่นและกล่าวว่า “งั้นก็ให้กำเนิดลูกก่อนแล้วค่อยว่ากันอีกที!”เฉินเสียนหัวเราะ “ไม่คิดจะแต่งตั้งตำแหน่งเลยหรือ?”ฉินหรูเหลียงมองไปที่เฉินเสียน “ข้าบอกให้ท่านหุบปาก!”เฉินเสียนกล่าวว่า “ข้า