ียงซั่นจะตั้งครรภ์ขึ้นมา!ฉินหรูเหลียงไม่เพียงแต่ไม่ส่งเธอไป แต่ยังให้เฉินเสียนปล่อยให้นางเป็นภรรยาคนที่สามด้วย!มีเฉินเสียนอยู่ข้างหน้าแล้ว และยังมีเซียงซั่นมาต่อข้างหลังอีก และหลิ่วเหมยอู่ที่อยู่ตรงกลางหลังจากนี้ก็คงจะขยับตัวยากขึ้นหลังจากที่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอ่อนข้อต่อกันมาหลายวัน ในที่สุดหลิ่วเหมยอู่ก็ร้องไห้ต่อหน้าฉินหรูเหลียงอย่างเสียใจฉินหรูเหลียงอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “เหมยอู่ นางตั้งครรภ์ลูกของข้า”410
หลิ่วเหมยอู่ร้องไห้กล่าว “ข้ารู้ ข้ารู้… มันเป็นความผิดของข้า ถ้าไม่ใช่ว่านานขนาดนี้แล้วข้ายังไม่มีลูก แม่ทัพคงจะไม่…”“พูดอะไรโง่ๆ เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเอง” ฉินหรูเหลียงปลอบนางอย่างทุกข์ใจ“เหมยอู่ เรื่องนี้ข้าทำไม่ถูกต้อง ข้ารู้สึกผิด ที่ต้องทำให้เจ้าน้อยใจ หากขอให้เจ้ายกโทษให้ข้า ข้าก็เกรงว่าจะทำไม่ได้”หลิ่วเหมยอู่ร้องไห้จนตาแดงนางน้อยใจ แต่นางก็เกลียดมันมากยิ่งขึ้นทำไมพวกเขาสามารถตั้งครรภ์ได้ตามต้องการ แต่ตัวเองที่เตรียมตัวมานานกลับไม่มีวี่แววใดๆ!หลิ่วเหมยอู่มองเขาด้วยนํ้าตาและกล่าวอย่างเศร้าโศก “งั้นท่านแม่ทัพวางแผนที่จะทำอย่างไรต่อ? ท่านต้องการให้เด็กกำเนิดออกมาหรือไม่?”ฉินหรูเหลียงพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “อืม”“แต่ตอนแรก…” หลิ่วเหม่ยอู่หยุดแล้วหล่าวว่า “เมื่อครั้งองค์หญิงตั้งครรภ์ท่านแม่ทัพไม่ต้องการเด็กคนนั้นไม่ใช่หรือ?”ใบหน้าของฉินหรูเหลียงนั้นอธิบายไม่ถูกและพูดอย่างปลอ
