ในคราวแรกหลิ่วเหมยอู่เป็นคนที่ยกเรื่องให้เซียงซั่นไปเป็นสาวใช้ปรนนิบัติข้างกายฉินหรูเหลียง ตอนนี้ถ้ามาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเพราะเรื่องเซียงเรื่องกับฉินหรูเหลียงละก็ บ่าวในจวนจะคิดเช่นไร?ไม่เท่ากับประกาศให้ฉินหรูเหลียงว่านางรู้เรื่องเมื่อคืนแล้วหรือ?เนื่องด้วยเหตุผลนี้ ถึงกับจะไม่มีเหตุผลอื่นในการเก็บเซียงซั่นแล้วเชียวหรือ?หลิ่วเหมยอู่เชิดคางขึ้น เซียงหลิงกล่าว “นังบ่าวชั่ว เจ้าซักผ้าที่นายหญิงใส่ก่อนหน้านี้ใช่หรือไม่?”แน่นอนว่าคือเซียงซั่นที่ซัก เป็นหน้าที่ของนาง“นายหญิงใส่ชุดที่เจ้าซักเมื่อวาน ไม่รู้ว่าเจ้าใช้มือหรือเท้าซักกันแน่ ถึงได้ทำให้นายหญิงคันไปทั่วตัวแบบนี้ แม้แต่หน้าก็แดงกํ่าไปหมด นังบ่าวชั่วยังไม่รู้อีกหรือว่าเจ้าผิดตรงไหน?!”เซียงซั่นตกตะลึง เงยหน้าขึ้น มิน่าล่ะวันนี้หลิ่วเหมยอู่ถึงได้สวมผ้าคลุมหน้าสีหน้าหลิ่วเหมยอู่เปลี่ยนไปเล็กน้อย หน้าของเซียงซั่นดีขึ้นมากแล้ว ตกลงว่าใครที่รักษาหน้าให้นาง?!แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร เซียงซั่นก็มีชีวิตไม่เกินวันนี้หรอก!หลิ่วเหมยอู่ค่อยๆ เปลื้องผ้าคลุมบนใบหน้าออกและกล่าวกับแม่เฒ่าว่า “ข้ามีอาการเหล่านี้บนใบหน้าตั้งแต่ข้าสวมเสื้อผ้าที่เซียงซั่นซัก ถ้าท่านแม่ทัพตรวจสอบ389
ในภายหลัง ทุกคนในเรือนซักล้างจะต้องรับโทษ แต่ข้าก็ไม่อยากให้ไปพัวพันกับคนอื่นหรอก ในเมื่อเป็นเซียงซั่นคนเดียว งั้นก็ลงโทษนางซะ”บาดแผลที่เฉินเสียนทิ้งไว้บนใบหน้าของเธอเมื่อวานนี้ พอ
