รั้ง ถ้าเจ้าอดทนได้ข้าก็จะไว้ชีวิตเจ้า ถ้าเจ้าอดทนไว้ไม่ได้นั่นก็ชีวิตเจ้า”สาวใช้ในเรือนอีกสองคนวิ่งอย่างรีบร้อนไปเชิญพ่อบ้านมารับผิดชอบกฎหมายครอบครัวยังไม่ทันที่จะวิ่งออกไปพ้นประตูเรือน ก็ต้องหยุดลง อดไม่ได้ที่จะก้าวถอยหลังเล็กน้อยอวี้เยี่ยนกำลังพยุงเฉินเสียนให้ก้าวช้าๆเข้ามาในเรียนเล็กหลังนี้ นางยืดตัวตรง ต่อให้สองสาวใช้นั่นไร้มารยาทก็ไม่กล้าเข้าไปชนวันนี้สองนายของจวนนี้มารวมตัวกันที่แห่งนี้ พวกบ่าวไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงพากันรวมตัวกันเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นใบหน้าของเฉินเสียนแขวนไปด้วยรอยยิ้มบางๆ ท่าทางสง่าแสดงท่าที”ข้ามาดูเรื่องสนุกๆน่ะ” หรี่ตาเหลือบมองเซียงซั่นเล็กน้อย กล่าวว่า “นี่กำลังทำไรกันอยู่หรือ?”เมื่อเซียงซั่นเห็นนางมา ราวกับได้คว้าอนาคตของชีวิตตัวเองไว้ นัยน์ตาขอร้องวิงวอนและแววตาน่าสงสารปรากฏออกมาสีหน้าของหลิ่วเหมยอู่ดูลำบากใจ กล่าวอย่างทื่อๆไปว่า “องค์หญิงเดินไม่สะดวกนัก ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะเพคะ?”“ข้ากำลังเดินเล่นรอบๆ นี่ และได้ยินเสียง ข้าก็เลยเข้ามาดู เหมยอู่เจ้ากำลังทำอะไรอยู่?”391
“ก็แค่จัดการกับบ่าวเลวๆเพคะ”“บ่าวเลวๆ?” เฉินเสียนหรี่ตามองแล้วกล่าว “เจ้าหมายถึงเซียงซั่น? นางไปทำอะไรผิดมาถึงต้องลงโทษเช่นนี้?”เซียงหลิงกล่าวว่า “เซียงซั่นมีเจตนามิชอบ พยายามที่จะทำร้ายนายหญิงด้วยการวางกลอุบายในการซักเสื้อเพคะ”“แต่ข้าจำได้ชัดเจนว่าไม่นานมานี้เซียงซั่นและเหมยอู่เป็นนายบ่