ียงซั่นเป็นคนซักเพคะ”เฉินเสียนหัวเราะเยาะมูลเหตุนี้ ทุกคนย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจเฉินเสียนเลิกคิ้วขึ้นกล่าวว่า “ก่อนหน้านี้ทำไมเหมยอู่ถึงไม่เป็นอะไรล่ะ แต่เมื่อวานนี้ถึงได้เกิดเรื่องขึ้น?”เซียงหลิงกล่าวว่า “น่าจะเป็นไปได้ว่านางกำลังรอโอกาสอยู่เพคะ เมื่อวานนี้เป็นวันเกิดของนายหญิง นางต้องคิดรอบคอบก่อนจะลงมือทำเมื่อวานนี้เพคะ”“ท่านแม่ทัพรู้เรื่องนี้หรือไม่?” เฉินเสียนถามหลิ่วเหมยอู่และเซียงหลิงสบตากัน เซียงหลิงกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพรู้แล้วเพคะ”“งั้นท่านแม่ทัพคงโกรธมากสินะ ทำไมถึงไม่สั่งจัดการนางล่ะ?”393
“ช่วงนี้งานราชการของท่านแม่ทัพยุ่งมากเพคะ จึงให้อำนาจนายหญิงทั้งหมดจัดการเรื่องนี้เพคะ”สีหน้าของเฉินเสียนเย็นชาเล็กน้อย แล้วเปลี่ยนกลับเป็นยิ้ม กล่าวว่า “เซียงหลิง เจ้าเนี่ยมีทักษะด้านการโป้ปดจริงๆ ท่านแม่ทัพรักเหมยอู่ขนาดนั้น ถ้ารู้เรื่องนี้จริงๆจะไม่รีบมาสั่งจัดการเซียงซั่นหรือ? เมื่อคืนท่านแม่ทัพก็ไม่กลับไปสวนดอกพุดตาน ดังนั้นเขาก็คงจะยังไม่รู้หรอก”หลิ่วเหมยอู่หน้าเปลี่ยนสี จ้องเฉินเสียนด้วยความดุร้ายและกล่าวว่า “องค์หญิงอย่ากล่าวอะไรไร้มูลเหตุนะเพคะ เมื่อคืนนี้ท่านแม่ทัพกลับมาดึก แต่ก็อยู่ที่สวนดอกพุดตานทั้งคืน วันนี้รุ่งสางถึงจะออกไปเพคะ”เฉินเสียนลูบคางเบาๆ กล่าว “แต่พอดีว่าเมื่อคืนข้านอนไม่หลับ ข้าพาอวี้เยี่ยนออกมาเดินเล่นที่สวน ไปข้างทะเลสาป เห็นท่านแม่ทัพฉินกำลังพลอดรักอยู่กับเซียงซั่
