กหรือ?!” แม่เฒ่าเข้ามาอย่างดุเดือดทั้งหยิกและดุด่าเซียงซั่นครู่หนึ่งเซียงซั่นโกรธมาก ก่อนหน้านี้นางไม่สามารถคัดค้านได้ แต่ในวันนี้นางผลักแม่เฒ่านั่นแล้วจริงๆแม่เฒ่าอับอายกลายเป็นโกรธเกรี้ยว รีบพับแขนเสื้อขึ้นทันทีจะลงมือทำร้ายเซียงซั่น แต่ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะลงมา เงินสีขาวก็แผ่ออกต่อหน้าแม่เฒ่า ทำให้ดวงตานางเป็นประกายแม่เฒ่ายื่นมือจะไปหยิบ เซียงซั่นก็เก็บได้ทันเวลา แม่เฒ่ากล่าวอย่างร้อนรน“นังชั้นตํ่า เจ้าเอาเงินมากขนาดนี้มาจากไหนกัน! หรือไปขโมยทรัพย์สินเจ้านายเอาไปขายเป็นเงิน! ข้าจะรายงานเจ้านาย เจ้าถูกตีตายแน่!”เซียงซั่นพยักหน้าโค้งคำนับ “แม่บ้านเฮ่อก็รู้ว่าข้าทำงานทั้งวัน ออกไปจากสวนไม่ได้เลย เงินเหล่านี้เป็นเงินออมของข้านะเจ้าคะ หากแม่บ้านเฮ่อปล่อยข้าไปสักครั้ง จากนี้ไปแม่บ้านเฮ่อจะได้ประโยชน์ไม่น้อย”แม่เฒ่าเห็นความจริงใจเต็มเปี่ยมของนาง สีหน้าก็ผ่อนคลายลง กล่าวกับเซียงซั่นว่า “ข้าก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผล ข้าไม่ได้อยากทำให้เจ้าลำบากใจเสียหน่อยข้าแค่ทำตามคำสั่ง”เซียงซั่นออกตัวนำเงินยัดใส่มือแม่เฒ่า แล้วกล่าวว่า “เซียงซั่นรู้เจ้าค่ะ เซียงซั่นไม่ขอสิ่งอื่นใด แค่ขอให้แม่เฒ่าปฏิบัติกับข้าและพี่สาวน้องสาวอีกสองคนอย่างเท่าเทียมกัน ให้ทุกคนกระจายงานเท่ากัน เซียงซั่นก็ซาบซึ้งมากแล้วเจ้าค่ะ”แม่เฒ่าขมวดคิ้ว เซียงซั่นกล่าวขึ้นอีกครั้ง “แม่บ้านเฮ่อไม่ต้องเป็นห่วง นายหญิงน้อยรูปร่างบอบบาง ไม่มีทางมา
