วมีชีวิตเช่นนั้นไม่ได้หรอกเพคะ!”เฉินเสียนยิ้มขณะพูดขึ้น “เซียงซั่น เจ้าฉลาดและกล้าหาญมาตลอดไม่ใช่หรือ? แค่นางทำเช่นนั้นเจ้าก็ตกใจกลัวแล้วหรือ? ”เซียงซั่นเงยหน้ามองเฉินเสียนอย่างไม่เข้าใจเฉินเสียนงอนิ้วชี้แตะหน้าผากเบาๆ ยกมุมปากแล้วกล่าวว่า “นี่สมองเจ้าเป็นสนิมหรือไม่ นางบอกว่าจะกล่าวหาเจ้า งั้นในมือเจ้าคงมีจุดอ่อนของนางไม่น้อยเลยสิ?”
344
