แม่บ้านจ้าวได้ยินก็รีบคุกเข่ากล่าวขึ้น “องค์หญิงได้โปรดอย่าไล่บ่าวไป คำพูดเช่นนี้ต่อไปนี้บ่าวจะไม่พูดอีกแล้วเพคะ บ่าวแค่คิดว่า สามารถรับใช้และให้องค์หญิงให้กำเนิดทารกได้อย่างปลอดภัย ในอนาคตหากองค์หญิงอยากตั้งหลักในจวนแม่ทัพ ไม่ว่าอย่างไรบ่าวก็จะทำอย่างสุดความสามารถเพคะ”เฉินเสียนกล่าว “แม่นมจ้าวกล่าวได้หนักแน่น หากแม่นมจ้าวยืนกรานที่จะอยู่ที่สวนสระวสันตฤดู ข้าก็วางใจไม่น้อย”แม่บ้านจ้าวอยากให้เฉินเสียนปักหลักในจวนแม่ทัพจากใจจริง กลายเป็นนายหญิงของบ้านสมชื่อหากมีวันหนึ่ง เธอกับฉินหรูเหลียงสองสามีภรรยารักใคร่กัน กำเนิดบุตร จวนแม่ทัพจะมั่นใจในตัวเธอ นั่นคงเป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่งนัก!แต่ตอนนี้เฉินเสียนปฏิเสธอย่างแน่วแน่ แม่บ้านจ้าวยังอยากอยู่สวนสระวสันตฤดูทำเรื่องต่างๆ ต่อ จึงทำได้เพียงเก็บความคิดเหล่านี้ไว้ในใจหากมีโอกาสในอนาคต นางต้องพยายามเพื่อให้มันเกิดขึ้น“ข้าเหนื่อยแล้ว พยุงข้าเข้าไปพักผ่อนหน่อย” เฉินเสียนลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง ให้อวี้เยี่ยนพยุงเข้าไปในห้องทุกวันนี้ต้มยาอาหารบำรุงอย่างไม่หยุดหย่อน เฉินเสียนฟื้นตัวเกินครึ่งแล้วหมอบอกว่าเธอสามารถเดินได้สองสามก้าวต่อวันเพื่อบรรลุจุดประสงค์ในการออกกำลังกาย333
เซียงซั่นทำงานอย่างหนักด้านหลังสวน เหนื่อยทุกวันจนไม่มีเวลาหายใจนางต้องทำความสะอาดสวนเช้าและเย็น เวลาที่เหลือนางก็ซักเสื้อผ้าที่ซักไม่เสร็จไม่เพียงเสื้อผ้าเจ้านายเท่านั้น ยังมีเส
