นางปล่อยมือออก เจ้าแมวน้อยก็รับรู้ได้ถึงอันตราย ถีบขาที่เล็บแหลมคมกระโดดลงไปก่อนหลิ่วเหมยอู่ร้องเสียงแหลมออกมา ทำให้เจ้าแมวน้อยคว้าที่กระโปรงของนางและขาดลุ่ยนางโมโหมาก เตะเข้าที่ท้องของเจ้าแมวน้อย เจ้าแมวน้อยที่มีร่างกายอ่อนแอถูกนางเตะลอยขึ้นสูงปลิ้นท้อง สุดท้ายร้องเสียงน่าเวทนาออกมาแล้วหล่นลงมาที่พื้นแข็งกระด้างหลิ่วเหมยอู่หรี่ตามองเจ้าแมวน้อยที่หวาดกลัวคลานขึ้นมา ขาเป๋พิการ ด่ากราดอย่างไม่ลดละ“เจ้าแมวไม่รักดี！”ทุกวันเซียงหลิงปรนนิบัติแค่หลิ่วเหมยอู่ก็ยุ่งเหนื่อยมากพอแล้ว ไม่มีเวลาว่างหรืออารมณ์ดีที่จะมาปรนนิบัติเจ้าแมวน้อยอีกด้วยปกติอาหารที่เซียงหลิงให้เจ้าแมวน้อยกินคือมื้ออาหารที่หลิ่วเหมยอู่กินเหลือ311
เจ้าแมวน้อยกินน้อยมาก ไม่กี่วันก็ผอมลงอย่างมากมีครั้งหนึ่งก่อนที่หลิ่วเหมยอู่จะกินอาหาร เจ้าแมวน้อยกวัดแกว่งอยู่ที่ด้านข้างขาของหลิ่วเหมยอู่ ทันใดนั้นได้กระโจนขึ้นบนโต๊ะอาหาร ควํ่านํ้าซุปของหลิ่วเหมยอู่เสร็จแล้วก็วิ่งหนีหลิ่วเหมยอู่โมโหเป็นอย่างมาก ใช้สองมือยกถ้วยชาที่อยู่ข้างมือร้อนๆยังไม่เย็นสาดไปทางเจ้าแมวน้อยเจ้าแมวน้อยร้องอย่างน่าเวทนา ทั้งตัวเปียกชื้นไปด้วยความร้อนบนหัวของเจ้าแมวน้อยนั้นถูกนํ้าชาที่ร้อนๆลวกทำให้เป็นสีแดงสด หัวล้านไปหนึ่งส่วนมองเห็นเจ้าแมวน้อยที่มีความเจ็บปวดทรมาน ไม่รู้ว่าทำไม ภายในใจของหลิ่วเหมยอู่ก็ยิ่งมีความสุขสะใจนางราวกับเห็นว่าเป็นเฉินเสียน สามารถที่จ
