ม่ใช่หรือว่าทารกจะร้อน ถ้าหากว่าร้อนจนเซ่อจะทำอย่างไรกัน ข้าให้ลูกของข้าได้รับความเย็นอยู่นะ”“ทำเช่นนี้จะเป็นหวัดนะเพคะ!”เฉินเสียนลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วนั่งเอียงศีรษะมองอวี้เยี่ยน ขมวดคิ้วเอ่ย“ข้ามีความสุข อวี้เยี่ยนเจ้าเข้าไปหยิบเครื่องเขียนกับหมึกมา วันนี้ข้าจะสอนเจ้าว่าอะไรคือแฟชั่นสมัยนิยม”อวี้เยี่ยนไม่เห็นด้วยที่เฉินเสียนเปิดเผยหน้าท้อง แต่จนปัญญามองราศีที่อยู่บนหน้าเธอ ราวกับว่าบนตัวของเธอมีสิ่งที่ตัวเองสามารถเรียนรู้ได้ไม่จบสิ้นองค์หญิงมั่นใจในตัวเองมาก มั่นใจในตัวเองถึงขั้นเธอพูดอะไรอวี้เยี่ยนก็อดไม่ได้ที่จะเชื่ออวี้เยี่ยนเข้าไปหยิบเครื่องเขียนและหมึก และเคลื่อนย้ายกระจกทองแดงออกมาตามคำสั่งของเฉินเสียน290
เฉินเสียนเทียบตัวเองกับกระจกทองแดง หยิบพู่กันจุ่มลงในหมึกแล้วก็วาดบนท้องของตัวเองท้องนี้กลมอิ่มเอิบแล้ว อวี้เยี่ยนยังไม่ทันได้ห้าม ก็เห็นเฉินเสียนวาดดวงตาสองคู่บนหน้าท้องแล้วหลังจากนั้นเธอก็วาดใบหน้าที่มีรอยยิ้มอีกอวี้เยี่ยนเบิกตากว้าง “น่ารักมากเลยเพคะ ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าทำไมสมองถึงปรากฏคำนี้ออกมา แต่ก็รู้สึกว่าน่ารักมากเพคะ………”เฉินเสียนวางพู่กันลง รอจนลมพัดแห้งแล้วจึงลุกขึ้น เอ่ยอย่างสำราญใจว่า“มาเต้นระบำหน้าท้องก่อน เวลานี้ควรที่จะมีเสียงปรบมือนะ”อวี้เยี่ยนเอาคำว่าจารีตขนบธรรมเนียมประเพณีไว้เบื้องหลัง ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกาย ปรบมือไม่หยุดฉินหรูเหลียงได้ฟังพ่อบ้านพู
