อิดสะเอียนอยู่ดี ข้าไม่มีทางมองท่านด้วยสายตาที่ต่างไปจากเดิมและไม่มีทางชอบผู้หญิงขี้เหร่ที่วิปริตด้วย”เฉินเสียนยกมือขึ้นมาและใช้นิ้วเย็นๆ บีบคางของเขาเอาไว้อย่างกะทันหันขมวดคิ้วอย่างเย็นชาและเอ่ยอย่างแผ่วเบาว่า “ตัวเองสำคัญขนาดนั้นเลยหรือหืม? ท่านดีกว่าข้างั้นหรือ”ทันใดนั้นฉินหรูเหลียงก็รู้สึกเหมือนถูกผู้หญิงลวนลามเขาหัวเสียและยกมือขึ้นปัดมือของเฉินเสียนออก พูดด้วยเสียงตํ่าว่า “ผู้หญิงบ้า ไม่เจียมตัว”
137
