างระมัดระวัง
ทันทีที่หลิวเหมยเอ๋อร์ลืมตา นางก็เห็นหลี่ลี่อยู่ตรงหน้า กำลังจ้องมองร่างกายของนางอย่างหื่นกระหาย รู้สึกถึงความผิดปกติเล็กน้อย สายตาของหลี่ลี่สบเข้ากับสายตาของนางพอดี หลิวเหมยเอ๋อร์ตกใจรีบหลับตาลงทันที
หลี่ลี่หัวเราะพลางกล่าวว่า “ฮ่าๆ ยังต้องทำขั้นตอนฝึกฝนสุดท้ายอีก” พูดจบ มือใหญ่ก็ยื่นมาลูบไล้ร่างกายของหลิวเหมยเอ๋อร์อย่างเมามัน
ความร้อนแล่นปราด หลิวเหมยเอ๋อร์ครางออกมาโดยไม่รู้ตัว จากนั้นร่างของหลี่ลี่ก็โอบกอดนาง ทันใดนั้นกลิ่นกายของบุรุษก็ทำให้นางมึนเมา
ในยามนี้ จิตวิญญาณของหลี่ลี่สามารถรับรู้การไหลเวียนของปราณยุทธ์ในร่างของหลิวเหมยเอ๋อร์ได้อย่างชัดเจน อารมณ์ความรู้สึกของหลิวเหมยเอ๋อร์ในตอนนี้ ข้าก็สัมผัสได้
แม้จะไม่สามารถล่วงรู้ความคิดของหลิวเหมยเอ๋อร์ได้ทั้งหมด แต่ความสุข โกรธ เศร้า สนุกของนาง ข้าก็รับรู้ได้อย่างชัดเจน
หลิวเหมยเอ๋อร์มีความรู้สึกอ่อนโยนต่อข้า หัวใจดวงน้อยของนางล้วนอยู่ที่ข้าในยามนี้ ข้ารู้สึกได้อย่างลึกซึ้ง
โอ้หญิงสาวที่น่ารักและงดงามเอ๋ย!
หลี่ลี่รู้สึกปลาบปลื้มในใจ จึงสนิทสนมกับหลิวเหมยเอ๋อร์ แต่หลี่ลี่รู้ว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาเข้าหอ ดังนั้นจึงเพียงแค่สัมผัสใกล้ชิดกับนาง โดยไม่มีการกระทำใดที่เกินเลยไป
ทั้งสองสนิทสนมกันอยู่ครู่หนึ่ง อาจเพราะเหนื่อยล้าเกินไป หลี่ลี่รู้สึกว่าหลิวเหมยเอ๋อร์ค่อยๆ หลับไป จากนั้นข้าก็หลับไปอย่างสนิท
“หลิวเหมยเอ๋อร์ ออกมารับ
