เลย นางรู้สึกได้ทันทีว่าการมาของฉินหรูเหลียงไม่ใช่เรื่องดีแน่ ดังนั้นนางจึงผลักแม่บ้านจ้าวและบอกว่า “ไม่ได้ ข้าจะไปด้วย ถ้าท่านแม่ทัพทำร้ายองค์หญิงจะทำยังไงล่ะ”แม่บ้านจ้าวรีบดึงอวี้เยี่ยนไว้แล้วบอกว่า “เจ้าจะไปสร้างความวุ่นอะไรอีกตอนนี้องค์หญิงไม่ใช่องค์หญิงคนเดิมอีกแล้ว ท่านแม่ทัพคงจะไม่ทำร้ายท่านอีกเจ้าไม่อยากให้ท่านแม่ทัพกับองค์หญิงดีต่อกันหรือ”อวี้เยี่ยนเงียบไม่พูดอะไรนางรู้ดีว่าองค์หญิงเคยชอบแม่ทัพฉินมากแต่มันเป็นความรักเพียงข้างเดียว ท่าทีเย็นชาและสิ่งเลวร้ายที่ฉินหรูเหลียงกระทำต่อองค์หญิงก่อนหน้านี้ทำให้ยากที่จะคิดถึงการปรับความเข้าใจอวี้เยี่ยนถามว่า “แม่นมจ้าว ท่านคิดว่าองค์หญิงจะยังชอบท่านแม่ทัพอยู่หรือ”“เจ้านี่นา… หัวใจคนเราก็เหมือนนํ้า ตราบใดที่ท่านแม่ทัพมีท่าทีเปลี่ยนไปหัวใจองค์หญิงย่อมอ่อนโยนและอบอุ่นขึ้นได้เช่นกัน”เมื่อแม่บ้านจ้าวเห็นท่าทางที่งุนงงของอวี้เยี่ยน จึงกล่าวต่อว่า “ถึงอย่างไรองค์หญิงก็กำลังตั้งครรภ์บุตรของท่านแม่ทัพอยู่นะ”อวี้เยี่ยนเบะปากอย่างไม่เห็นด้วยถ้านางจำไม่ผิด ก่อนหน้านี้แม่ทัพฉินก็เคยคิดจะกำจัดเด็กคนนี้ ทว่านางจะคิดอย่างไรไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญคือองค์หญิงคิดอย่างไรต่างหาก113
ฉินหรูเหลียงสวมชุดสีนํ้าเงินเข้ม เขามีรูปร่างสูงใหญ่และหน้าตาหล่อเหลาวงกบประตูเป็นประหนึ่งกรอบรูปและไม่อาจปกปิดความสง่างามของเขาไว้ได้ขณะที่เขาก้าวย่างเข้ามาเพียงแต่เมื่อฉ
