้นร่างกายอ่อนแอ เลือดพร่อง การต้มยานั้นจำเป็นต้องใช้ติดต่อกันเป็นเวลาหนึ่งเดือนถึงจะเป็นผลไม่นานนัก แม่บ้านจ้าวก็ได้ยกยาเข้ามา เฉินเสียนก็ดื่มยานั้นลงไปต่อหน้าหมอหลวงอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้นหมอหลวงเห็นว่านางดื่มยาจนหมดแล้ว ก็ได้ลาจากไปแม่บ้านจ้าวรับผิดชอบส่งหมอหลวงออกไป กลับมาก็เห็นเฉินเสียนกำลังล้วงคออ้วกอยู่ข้างเตียงยาที่ดื่มไปเมื่อครู่ ก็ถูกอ้วกออกมาจนหมดแม่บ้านจ้าวสีหน้าเป็นกังวล และรีบเข้ามาช่วยเธอ พร้อมกับถามว่า: “องค์หญิงเป็นอะไรไปเพคะ?”เฉินเสียนหมดเรี่ยวแรงที่จะตอบนาง ทำได้เพียงโบกมือให้นางแม่บ้านจ้าวเป็นคนฉลาด เข้าใจทันทีว่าหมายความอะไร นางสีหน้าซีดเซียวและถามว่า: “ยานั่น……มีปัญหาหรือเพคะ?”80
