็ให้ท่านและอนุภรรยาของท่านรับอาหารที่เรือนเถอะ ยังได้เพิ่มความสัมพันธ์ของพวกท่านด้วย”ขณะที่ฉินหรูเหลียงหันกลับไปมองนางนั้น นางก็ได้ก้มหน้ารับอาหารอย่างเอร็ดอร่อยแสงระยิบระยับที่ประกายอยู่ในดวงตาเกียจคร้านคู่นั้นของเธอ เข้ากับความมีเกียรติยศแต่กำเนิดของเธออย่างบอกไม่ถูกเธอและเขาสบตากัน สายตาเย็นชาไร้เยื่อใย ไม่หวนนึกถึงอดีตอีกต่อไป แต่กลับเหมือนกับแอ่งนํ้าที่มิรู้ว่าลึกแค่ไหนกันไม่เหมือนเดิมแล้วจริงๆตอนนี้นางไม่เพียงแค่ไม่โง่แล้ว แต่นางยังโหดเหี้ยมอำมหิตอีกด้วย
76