้ายข้ากลับต้องรับรู้จากปากของผู้อื่น!”เฉินเสียนจึงถามกลับไปว่า “มันแปลกมากหรือ ข้าเองก็รู้มาจากปากของผู้อื่นเช่นกัน”ฉินหรูเหลียงสั่งหมอ “เข้าไปตรวจนาง”หมอนั่งลงที่ข้างเตียงของเฉินเสียนก่อนจะวางกล่องยาลงและเอ่ยอย่างสุภาพว่า “นายหญิงโปรดยื่นมือออกมาขอรับ”เฉินเสียนให้ความร่วมมือและยื่นข้อมือออกไปหมอวินิจฉัยอย่างละเอียดถี่ถ้วนและรายงานว่า “ท่านแม่ทัพ นายหญิง… ท้องจริงๆ ขอรับ”ความจริงนี่เป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่อยู่ๆ ฉินหรูเหลียงก็ฉุนเฉียวขึ้นมา เขากัดฟันกรอดและสั่งว่า “ตรวจใหม่อีกครั้ง!”หัวใจของเฉินเสียนจมดิ่ง ทันใดนั้นเธอก็เข้าใจทันทีว่าฉินหรูเหลียงเกลียดชังเธอมากขนาดไหน สิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไปเพียงเพราะว่าเธอมีลูกได้อย่างไร แม้ว่าในยุคโบราณแบบนี้การมีทายาทจะสำคัญเพียงใดแต่เธอก็ไม่ใช่คนที่ฉินหรูเหลียงอยากจะมีลูกด้วยอยู่ดี!43