ลียงและหลิ่วเหมยอู่จับผ้าแดงแล้วหันหน้าไปทางประตู“หนึ่ง คำนับฟ้าดิน…”ทั้งสองโค้งคำนับอย่างไรก็ตาม ขณะที่คำนับครั้งแรกบริเวณโดยรอบก็เงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงหายใจหอบถี่ แม้แต่เสียงของสี่ผัว(ผู้หญิงที่ดูแลเจ้าสาวในวันแต่งงาน)ยังชะงักและพูดติดๆขัดๆถึงสองครั้งเมื่อฉินหรูเหลียงยืดตัวขึ้น ทันใดนั้นเขาก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าตรงกลางประตูห้องจัดงาน เธอเอามือไพล่หลังอย่างทะนงตน ฉินหรูเหลียงชะงักไปครู่หนึ่ง ทีแรกเขายังจำไม่ได้ว่านี่คือเฉินเสียนรอยแผลบนใบหน้าของเฉินเสียนนั้นน่าเกลียดน่ากลัวราวกับใบหน้าถูกแบ่งออกเป็นส่วนๆแล้วนำมาประกอบเข้าด้วยกันใหม่อย่างหยาบๆ ไม่แปลกใจเลยมีเสียงหายใจหอบถี่ดังขึ้นรอบๆเฉินเสียนคิดว่าเธอยิ้มให้ฉินหรูเหลียงอย่างเย็นชา เผยให้เห็นฟันที่ขาวสะอาด“ฉินหรูเหลียง ท่านช่างมีความสามารถเสียจริง เพิ่งจะแต่งงานกับข้าได้แค่สามเดือนก็แต่งอนุภรรยาเข้าบ้านแล้วหรือ”
22
