ด็กหญิงผู้หนึ่ง นางยังจะมีเป้าหมายอะไร? นางอยากตั้งมั่นอยู่ครอบครัวโม่เป่ยก็ต้องขอพึ่งพิงทั่วป๋าไหวอันได้เท่านั้น ครั้งนี้…
เป็นโอกาสดีที่จะให้นางแสดงความจริงใจ
เมื่อใช้สายตาส่งทั่วป๋าอวิ๋นจีออกไปจนลับตา ฉู่สวินหยางก็ไม่อยู่ตรงนี้ต่อ หันตัวพาอิ้งจื่อกลับไปทันที
วันนี้ทั้งวัน จวนอ๋องหนานเอ๋อ จวนซูและทั่วป๋าไหวอันต่างก็โกลาหลชุลมุนไปหมด ไม่มีใครสังเกตเห็นร่องรอยของฉู่สวินหยาง แต่ทางฟากจวนอ๋องหนานเหอนั้นกลับพลิกแผ่นดินหาฉู่ฉีเหยียนตลอดทั้งวัน
แค่ซื่อจื่อท่านนี้ที่จะทำอะไรเป็นเหตุเป็นผลมาแต่ไหนแต่ไรกลับมีท่าทีผิดแปลกไป ไม่โผล่หน้ามาตลอดวัน กระทั้งยามสองเกิงหลี่หลินจึงพยุงกลับจวนอ๋องด้วยสภาพมอมเมา เมื่อเข้าประตูก็ล้มหัวลงนอนอย่างไร้สติ
ประตูเรือนมีสุขค่อยๆ ปิดลงอยู่ด้านหลัง ฉู่สวินหยางและเหยียนหลิงจวินยืนเคียงไหล่กันชั่วครู่ ก่อนจะหันไปจูงม้าเดินทอดน่องเลี้ยงเข้าไปในตรอกถนนข้างๆ
พวกอิ้งจื่อและชิงหลัวไหวพริบดีจึงไม่ตามมา
เมื่อเดินไปได้พักหนึ่ง เหยียนหลิงจวินก็หยุดฝีเท้า ยกมือวางบนไหล่ของฉู่สวินหยางและออกแรงดึงมาหาตัว อีกมือก็ดึงเอวนางให้เข้ามาในอ้อมกอด
——————————————————————–
