งสดใสเป็นธรรมชาติอีกด้วย
ผู้หญิงเยี่ยงนี้ ไม่ต้องพูดถึงเมืองซีเยว่เลย ขนาดในแคว้นโม่เป่ยยังหาแทบไม่มี ถึงแม้เขาจะไม่ถึงขั้นหลงใหล แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า…
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอนาง เขาก็มีความรู้สึกดีไปกว่าครึ่งแล้ว แต่เนื่องด้วยสถานการณ์ช่วงหลังบีบบังคับ เขาจึงจำยอมปล่อยความรู้สึกดีๆ นั้นทิ้งไป
ในวันนี้จู่ๆ ฮ่องเต้ก็มาเกี่ยวความทรงจำที่เขาฝังลึกไว้ในซอกหลืบของจิตใจขึ้นมาเสียอย่างนั้น
ตอนนี้เขารู้สึกสับสนปนเปเป็นอย่างมาก ถึงแม้หากคิดด้วยเหตุผลแล้ว สิ่งที่ฮ่องเต้ทำอยู่นั้นคือการบงการเขาให้ตกลงในหลุมพรางอยู่ แต่ในเวลานั้นกลับพูดปฏิเสธออกมาไม่ได้เสียที
ฮ่องเต้เห็นสีหน้าของเขา พลันรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก
เมื่อได้ยินดังนั้น เข็มในมือของเหยียนหลิงจวินก็ฝังลงผิดตำแหน่ง
ฮ่องเต้ทนไม่ไหวจนส่งเสียงร้องออกมา เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผาก
เปลือกตาของเหยียนหลิงจวินปิดลง ราวกับว่าเขากำลังตั้งใจฝังเข็มให้ฮ่องเต้อยู่ แต่จริงๆ แววตาของเขาเหม่อลอยไปตั้งนานแล้ว ชายตามองฉู่สวินหยางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาโมโห
ฮ่องเต้เห็นว่านางไม่ตอบก็ถามขึ้นอีกว่า “ที่นี่ไม่มีใครอื่น ข้าถามเจ้าอยู่ เจ้าตอบมาตามความจริงเสียเถิด ไม่มีใครว่าอะไรเจ้าหรอก!”
ฉู่สวินหยางทอดตามองลงต่ำจับมุมเสื้อของตนไว้
ฉู่อี้อันก้มหน้าดื่มชาเงียบๆ ไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งเรื่องนี้
ฉู่สวินหยางคิดอยู่ชั่วครู่ จากนั้นเดินขึ้นหน้าไป คุกเข่าล
