“ซูหลิน!” ฉู่ฉีเหยียนสูดหายใจเย็นเยือกเข้าปอด เพราะเมื่อครู่ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่ฉู่สวินหยาง ถึงได้ช้าไปก้าวหนึ่ง ตอนที่ตามไปถึงซูหลินก็ใช้เท้าถีบประตูที่ปิดแน่นของเรือนข้างเข้าไปแล้ว
เพราะว่าใส่แรงมากเกินไป ประตูไม่ได้เปิดออกตามปกติ แต่บานทั้งสองกลับหลุดออกมาจากกรอบ กองแอ้งแม้งให้เหยียบย่ำอยู่บนพื้น
เตียงหลังใหญ่อยู่ตรงกับประตูพอดี ม่านเตียงหนาสีเทาเข้มปิดร่วงลงมาเกือบครึ่ง เผยให้เห็นเค้าร่างชายหญิงที่เกี่ยวรัดกันอยู่ด้านหลังได้ลางๆ
“มันที่ไหนกล้าเรื่องเช่นนี้ ไสหัว…” บุรุษผู้นั้นกำลังอารมณ์พลุ่งพล่าน การเคลื่อนไหวต่อเนื่องไม่ติดขัด หาได้สนใจมองโลกภายนอกสักนิดไม่ เพียงแต่คำรามเสียงเหมือนถูกขัดใจออกมา
เค้าร่างที่อยู่หลังม่านสะท้อนเข้าดวงตา ซูหลินถูกกระตุ้นจนดวงตาแดงก่ำเหมือนเลือด สายตาของเขากวาดมองรอบด้านอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยกบานประตูที่ตนถีบจนหลุดขึ้นมา สาวเท้าพรวดๆ เข้าไปหา วาจาไม่เอ่ยกล่าว ก็ทุ่มมันใส่ศีรษะของคนผู้นั้น
เขาในตอนนี้ กลายเป็นเดรัจฉานที่ไร้ซึ่งสติ พลังที่ทุ่มลงไปจึงไม่ได้ยั้งไมตรี
คนที่อยู่บนเตียงไร้ความสามารถจะต้านทานโดยสิ้นเชิง ได้ยินเพียงเสียงกระแทก ก่อนตัวคนจะร่วงทับสตรีที่อยู่ใต้ร่าง เส้นผมหลังศีรษะค่อยๆ มีเลือดซึมไหลออกมา เมื่อหยดลงบนหน้าอกขาวผ่องของอีกฝ่าย ก็ยิ่งขับให้สีแดงเข้มขึ้นจนเหมือนดำ
ฉู่ฉีเหยียนข้ามธรณีประตูตามซูหลินไปติดๆ ทันทีที่เข้าไป กลิ่น