ราตรีกาลที่หน้าประตูใหญ่จวนสกุลซูกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง
จวนอ๋องหนานเหอทางนั้น ย่อมถูกกำหนดให้เผชิญกับคลื่นพายุฉากใหญ่อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน บุตรสาวของอ๋องหนานเหอแต่งงาน นางเป็นบุตรสาวสายตรงเพียงคนเดียวของเขา ซ้ำยังเป็นถึงท่านหญิงอันเล่อที่ฮองเฮาหลัวโปรดปรานรักใคร่ งานเฉลิมฉลองในวันนี้ย่อมจัดได้อลังการยิ่งใหญ่ ตั้งแต่เที่ยงวันยันมืดค่ำ จวบจนเวลาใกล้เที่ยงคืนทุกคนถึงได้กินดื่มจนหนำใจเตรียมจะไปบอกลาเจ้าภาพ
เจ้ากรมพิธีการที่ดื่มไปเต็มท้องกำลังกุมมือฉู่อี้หมินพลางพร่ำเอ่ยวาจาไพเราะน่าฟัง แม้เป็นเพียงการเสแสร้ง แต่ฉู่อี้หมินก็ยิ้มจนกรามค้างไปหมด เพิ่งจะสบโอกาสผลักมือของเขาออกได้ ก็เห็นพ่อบ้านวิ่งโซเซโซซัดเข้ามาจากด้านนอกจวนพอดี
พ่อบ้านผู้นี้ถือเป็นคนเก่าแก่ของจวน จัดการเรื่องราวได้เรียบร้อย ทั้งยังไม่ตาขาวขี้กลัว ทว่าตอนนี้กลับทำท่าลุกลน แม้จะยังไม่ถึงขั้นร้องบอกให้แขกเหรื่อหลีกทาง แต่ความร้อนใจที่ปิดไม่ผิดก็บอกชัดว่าคงจะเป็นข่าวไม่ดีแน่…
น่ากลัวจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น หรือไม่ก็กำลังจะเกิด
สีหน้าของฉู่อี้หมินเคร่งเครียดขึ้นในทันที
“ท่านอ๋อง!” พ่อบ้านซอยเท้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้าเขา ยังไม่ทันจะพูดอะไร ด้านหลังก็เกิดเสียงดังปัง บ่าวคุ้มเรือนของจวนอ๋องหนานถูกโยนเข้ามาจากด้านนอกกระแทกเข้ากับโต๊ะที่อยู่ตรงกับประตูทางเข้าพอดี
อาหารน้ำแกงกระเด็นไปสี่ทิศ จานชามแตกกระจายเต็มพื้น แขกที่นั่งอยู่กร
