ดูแลเจ้า ตอนนี้เป็นชายาของซื่อจื่อฉางซุ่น วันข้างหน้ายังได้เป็นชายาของท่านอ๋อง อนาคตรุ่งโรจน์วางอยู่เบื้องหน้า อยู่ที่เจ้าแล้วล่ะว่าจะมีความสามารถคว้ามันมาได้หรือไม่”
จื่อเหวยได้ฟัง อดจะหนาวเหน็บในใจไม่ได้แต่ทำได้เพียงแค่ยิ้มขื่น…
ฉู่หลิงอวิ้นทำเช่นนี้ หากต่อไปอุบายตัวตายตัวแทนของนางถูกเปิดโปง ฉู่หลิงซิ่วยังจะได้ดีอยู่หรือ? จวนอ๋องทั้งสองฝ่ายจะยอมละเว้นนางหรือ? เกรงว่าจะมีเพียงโทษตายสถานเดียวเหลือให้เท่านั้น!
เป้าหมายของนางลุล่วง แต่กลัวว่าหากชักช้าคงไม่เข้าทีจึงโยนทิ้งซึ่งความลังเล พยักหน้าส่งให้คนชุดดำ “พวกเราไป ในจวนทางนั้นยังมีละครฉากใหญ่ให้เล่นอีก!”
ร่างชุดดำหนึ่งร่างปีนหน้าต่างออกไปก่อนเพื่อรับตัวนาง อีกสองคนตามติดมาด้านหลัง ทั้งสี่เคลื่อนตัวไปทางจุดซึ่งเปลี่ยวร้างที่สุดทางตะวันออกของจวนสกุลซู
ภายในห้อง สาวใช้ทั้งสองต่างไม่อิดออด เปลี่ยนชุดให้กับฉู่หลิงซิ่วอย่างไวว่อง จัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยหมดจด
พวกฉู่หลิงอวิ้นวิ่งไปถึงใต้กำแพงด้านที่ร้างผู้คน คนชุดดำเอ่ยกับนางว่า “ล่วงเกินแล้ว” จากนั้นก็อุ้มนางพลิกตัวข้ามกำแพงไป ฉู่หลิงอวิ้นหันศีรษะกลับมาตอนที่ร่างของตนลอยอยู่กลางอากาศ มองลานเรือนห่างไกลที่จุดไฟสว่างไสวพลางแสยะยิ้ม…
ใครบอกว่านางจะยอมแต่งให้ซูหลิน? ขอเพียงเป็นเรื่องที่นางไม่เต็มใจทำ ใครก็ไม่อาจบังคับนางได้!
คนชุดดำกระโดดลงบนพื้น ยกมือชี้นิ้วไปทางตรอกที่อยู่ขวามือ เอ่ยว่า
