ี้ แต่เริ่มเดิมทีก็ไม่มีใครคาดหวังว่าฉู่เยว่เหยียนจะทำมันสำเร็จ หากว่ามิใช่อิ้งจื่อชิงลงมือ ภายหลังนางกับเหลยซวี่ย่อมต้องตกอยู่ในกำมือของจางอวิ๋นเจี่ยน และจางอวิ๋นเจี่ยนต่างหากที่จะเป็นหมากตัวสำคัญซึ่งซูหว่านวางเอาไว้ ทว่าบทบาทของฉู่เยว่เหยียนนั้นก็ไม่อาจขาดไปจากแผน เพราะต้องเป็นตัวเบี่ยงเบนความสนใจ ให้นางหลุดจากข้อครหาทั้งหมด
พวกนั้นคิดจะจัดการฉู่สวินหยาง ใช้อุบายเพียงเท่านี้ก็จบเรื่องแล้ว
ทำไมยังต้องใช้ยาสลบรุนแรงกับฉู่เยว่หนิงอีก?
แค่เรื่องบังเอิญหรือ?
ไม่หรอก! คนที่มีความคิดละเอียดซับซ้อนอย่างฉู่หลิงอวิ้น ไม่มีทางทำเรื่องไร้ประโยชน์ให้คนสงสัยเล่น หากว่าเรื่องราวดำเนินไปตามแผนที่วางไว้ แม้เรื่องของนางจะมากพอดึงดูดสายตาของคนส่วนใหญ่ แต่ก็ยากจะรับประกันว่าจะไม่มีใครตามไปเจอเรื่องที่ฉู่เยว่หนิงก็ตกเป็นเหยื่อ เช่นนี้มีแต่จะเพิ่มความยุ่งยาก
ดังนั้นตอนนี้มีเพียงสมมติฐานที่เป็นไปได้เพียงข้อเดียว…
ซูหว่านกับฉู่หลิงอวิ้นมีเจตนาจะทำอะไรบางอย่างกับฉู่เยว่หนิงตั้งแต่แรก
“ช่างเถอะ เรื่องนี้ปล่อยไปก่อนแล้วกัน” ฉู่สวินหยางคร้านจะสืบสาวเรื่องที่คิดไปก็ยังไร้คำตอบ เพียงถอนหายใจเฮือก แล้วเอ่ยว่า “ข้าจะไปดูทางโน้นแล้วจัดการเรื่องของฉู่เยว่เหยียนให้เรียบร้อยก่อน เจ้ากลับไปด้านหน้าเถอะ อยู่ที่นี่นานก็ไม่เป็นผลดี”
“อืม!” เหยียนหลิงจวินพยักหน้า แต่กลับยืนนิ่งไม่ขยับ
ฉู่สวินหยางเดินไปได้สองก้าว รู้สึกว
