แม้ว่ากำลังของเฉี่ยนลวี่จะไม่เลว แต่อย่างไรก็เป็นแค่เด็กอายุสิบกว่าปี จะให้ลากคนสองคนด้วยมือเปล่าก็ออกจะกินแรงเกินไป เหยียนหลิงจวินที่อยู่ด้านข้างยืนเฉยวางท่าเป็นเจ้านาย ฉู่สวินหยางทนมองไม่ไหวจึงถอนหายใจจะเดินเข้าไปช่วย แต่เขากลับขยับตัวชิงไปกระชากเหลยซวี่มาไว้ในมือแล้วก้าวพรวดๆ ไปทางเรือนพัก
เฉี่ยนลวี่หน้าขาวซีด รีบแบกฉู่เยว่เหยียนตามไปติดๆ ด้วยความกังวล
ฉู่สวินหยางเดินตามสองนายบ่าวท่าทางพิกลไปอย่างเงียบๆ
แม้ว่าพวกนางทางนี้จะจัดการได้ว่องไว แต่อีกฝ่ายเตรียมการมาก่อน ย่อมลื่นไหลไม่ติดขัด ทางด้านหน้ามีขบวนสตรีสูงศักดิ์ซึ่งห้อมล้อมไปด้วยสาวใช้กำลังมุ่งหน้ามาอย่างรวดเร็วโดยมีซูหว่านเป็นแกนนำ
โลกช่างคับแคบเสียนี่กระไร!
หากเดินต่ออย่างไรก็ต้องปะทะกัน
สมองของสวินหยางหมุนแล่นเร็วจี๋ เปิดปากสั่งการเฉี่ยนลวี่อย่างเด็ดขาด “หลังเรือนมีหน้าต่าง เจ้าพาคนอ้อมไปข้างหลัง แล้วส่งเข้าไปในห้อง”
“เจ้าค่ะ!” เฉี่ยนลวี่ตอบรับ หมุนตัวหลบไปทางด้านข้าง
—————————————————————————-
