ใต้ท้องทะเลลึก
สถานที่จัดงานขนาดยักษ์ได้จมดิ่งหายลับไปสู่ก้นบึ้งของมหาสมุทรแล้ว จางอวิ๋นในยามนี้มองเห็นเพียงเงาทะมึนขนาดมหึมาเลือนรางจากระยะไกล
ทว่าบรรยากาศรอบกายกลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย ฝูงฉลามคลั่งจำนวนมหาศาลว่ายวนเวียน กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วอณูน้ำ เศษชิ้นส่วนแขนขาที่ขาดวิ่นลอยเกลื่อนกลาด และกำลังถูกพวกมัจจุราชแห่งท้องทะเลรุมทึ้งแย่งชิงกันอย่างบ้าคลั่ง
จางอวิ๋นโคจร ‘ปราณคืนกำไร’ เคลือบไว้ที่ท่อนแขนทั้งสองข้าง ก่อนจะแหวกว่ายพุ่งทะยานลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่างด้วยความเร็วปานลูกเกาทัณฑ์
“กรร!” “กรร!”…
ระหว่างทาง ฝูงฉลามสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้บุกรุก เมื่อพวกมันได้กลิ่นเนื้อสดๆ จากมนุษย์ สัญชาตญาณนักล่าก็ถูกปลุกเร้า พวกมันพุ่งเข้าใส่จากทุกทิศทาง อ้าปากกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคมเรียงรายหมายจะขย้ำเหยื่อให้แหลกเป็นชิ้นๆ
จางอวิ๋นไม่มีทีท่าว่าจะหลบหลีก เขาเพียงแค่วาดแขนออกไปด้านข้างคล้ายท่วงท่าว่ายน้ำปกติ ทว่าวินาทีนั้น ปราณคืนกำไรที่อัดแน่นอยู่บนแขนพลันระเบิดออก กวาดกระแทกไปรอบทิศทางตามกระแสน้ำ
ตูม! ตูม! ตูม!!
ทันทีที่คมเขี้ยวของฉลามสัมผัสโดนปราณคืนกำไร ร่างกายอันแข็งแกร่งของพวกมันกลั