องถุงหอมใบนั้นพลางบ่นงึมงำ “ของหล่นอยู่บนรถแท้ๆ เหตุใดตอนนั้นทำไมถึงหาไม่เจอ ทำเอาพวกเราต้องวิ่งไปเสียเที่ยว ท่านหญิงเปียกฝนหรือไม่เจ้าคะ หาชุดใหม่มาเปลี่ยนก่อนดีหรือไม่ ไม่อย่างนั้นจะถูกไอเย็นเล่นงานเอา”
“แค่เสื้อผ้าโดนน้ำเท่านั้น ไม่เป็นไรหรอก” ฉู่สวินหยางตอบ หยิบถุงหอมมาไว้ในมือแล้วพลิกเล่น
ชิงหลัวสั่งให้คนรถเดินทางกลับจวน จากนั้นก็เก็บร่มแล้วเดินเข้ามา
ชิงเถิงมองเห็นก็รีบแย่งมาไว้ในมือทันที กางออกมาดูด้วยความอยากรู้ “ร่มคันนี้ซื้อมาตั้งแต่เมื่อไรเจ้าคะ เหตุใดข้าถึงไม่เคยเห็นมาก่อน”
ฉู่สวินหยางไม่เคยใส่ใจเรื่องจุกจิกอย่างของกินของใช้ เสื้อผ้าเครื่องประดับต่างๆ ของนางล้วนมีสาวใช้ทั้งสองเป็นคนจัดการทั้งหมด ของที่เลือกใช้ล้วนแต่แวววาวเป็นประกาย แต่ร่มกระดาษสีขาวธรรมดาๆ คันนี้กลับดึงดูดความสนใจของชิงเถิงยิ่งนัก
—————————————————————–
