็กยุ่งวุ่นวายตอนนี้ เขาคว้าเจ้าตัวเล็กลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นก็ตีก้นเขาแต่เนื่องจากเขาไม่ได้ตีแรง เจ้าตัวเล็กจึงคิดว่าเกมนี้สนุก เขาปีนกลับไปกลับมาหลายครั้งอย่างสนุกสนาน หัวเราะจนใบหน้าเล็กๆ ขึ้นสีชมพูเหมือนลูกท้อ“เหมียว~” แมวขาวตัวน้อยเองก็ไม่ได้หงุดหงิดที่ถูกทอดทิ้ง มันเฝ้าดูทั้งสองคนเล่นไปมาแบบนี้จากข้างสนามจิ่วอิงก็มองภาพตรงหน้าอยู่พักหนึ่ง มันพึมพำอย่างเบื่อหน่ายว่า“ดูเหมือนจะไม่มีอะไรแล้วนะ” ไม่อย่างนั้นเสี่ยวอี้เอ๋อร์ทาสภรรยาคนนี้ไหนเลยจะมีอารมณ์มาเล่นสนุกกับลูกชาย ดูเขาหยอกเย้าเสี่ยวเป่าเจ้าตัวเล็กถูกเย้าจนหัวเราะปีนไปปีนมาเหมือนลิงโง่ตัวน้อย ไม่เหนื่อยหรืออย่างไร…ในขณะที่หรงอี้กำลังเล่นกับเขา ดินแดนที่ดอกบัวศักดิ์สิทธิ์หลากสีสันกำลังเบ่งบานอยู่ก็เริ่มโกลาหล!ดินแดนนั้นกำลังสั่นสะเทือนอย่างลึกลับ! ผู้บ่มเพาะที่อยู่ข้างในย่อมรู้สึกตื่นตระหนกโดยธรรมชาติดังนั้นในฐานะผู้ปกครองอาณาจักรจิ่วเหลียน สีหน้าของถังผิงมั่วเวลานี้ดูมืดครึ้มอย่างมาก ดวงตาของเขาฉายแววจริงจัง ในขณะที่เขา
มองไปที่ผู้อาวุโสทั้งสิบคนของตระกูลถังที่อยู่ตรงหน้าเขา เขาก็ถามว่า “ผู้อาวุโสทุกท่าน รู้สาเหตุของการสั่นสะเทือนนี้หรือไม่”เห็นได้ชัดว่าชายชราทั้งสิบที่มีสีหน้าเคร่งขรึมไม่มีเบาะแสใดๆแต่พวกเขาเองก็ไม่ได้ส่ายหัวในทันที เพียงพยายามสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องและใคร่ครวญในเวลาเดียวกัน
