ถังผิงมั่วผู้นำตระกูลที่ ‘เยาว์วัย’ กว่าคนนี้พวกเขาเป็นมิตรกับผู้นำตระกูลมาก
ถังผิงมั่วเองก็รู้สึกขอบคุณผู้อาวุโสทั้งสิบคนที่ให้ความช่วยเหลือแก่เขาตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขายืนขึ้น ประสานมือและโค้งคำนับเหล่าผู้อาวุโส “ขอบคุณทุกท่านสำหรับความช่วยเหลือ ข้าหวังว่าเรื่องนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับบิดาของข้า… ”“ไปเถิด” ผู้อาวุโสใหญ่ผมเงินก้าวขึ้นมาประคองถังผิงมั่วให้ลุกขึ้น ในใจกลับรู้สึกมองโลกในแง่ร้าย เพราะความวุ่นวายในปัจจุบันอาจเกี่ยวข้องกับถังเหิงที่หายตัวไปจริงๆสัญชาตญาณนี้ทำให้ผู้อาวุโสใหญ่กระสับกระส่าย หลังจากที่ถังผิงมั่วจากไป เขาก็อดไม่ได้พูดขึ้นว่า “จะเกิดอะไรขึ้นถ้าถังเหิงประสบความสำเร็จจริงๆ”สีหน้าของผู้อาวุโสสิบในชุดสีเหลืองอ่อนที่นั่งอยู่ด้านล่างเปลี่ยนไป “ผู้อาวุโสใหญ่ ระมัดระวังคำพูดด้วย!”“…” ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ต่างพากันนิ่งเงียบอย่างไรก็ตามผู้อาวุโสสามไม่อาจไม่พูดว่า “แม้ว่าเราจะพยายามตัดความสัมพันธ์ตั้งแต่แรกแล้วก็ตาม แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าถังเหิงเป็นผู้ทำเรื่องนี้จริงๆ ตระกูลถังจะไม่ถูกกวาดล้างไปจนหมดใช่หรือไม่”“…แต่เกือบพันปีที่ผ่านมานี้ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยนะ ข้ายังคิดว่าทุกอย่างจบสิ้นแล้ว” สีหน้าของผู้อาวุโสสี่เริ่มน่าเกลียดมากขึ้น
ผู้อาวุโสรองในชุดคลุมสีขาวที่นิ่งเงียบมาโดยตลอด อดไม่ได้พูดว่า “อย่าเพิ่งด่วนสรุปไป บางทีอาจไม่แย่อย่างที่พวกเราคิด คนผู้นั้นไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ
