็นสิ่งมีชีวิตไร้ปัญญา ส่วนผู้อ่อนแอเหล่านั้นก็หายสาบสูญทั้งหมดแม้แต่คิเมียรา มันเองก็กรีดร้องอย่างทนไม่ไหว ใบหน้าบิดเบี้ยวร่างพองขยาย อีกเพียงไม่นานก็จะถูกทำลายให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตไร้ปัญญาแล้ว ทว่า…
“ค้อน”เสียงร้องดุร้ายของเด็กน้อยตามมาด้วยค้อนที่ทุบใส่ราชาแห่งความไร้ระเบียบในขณะที่ทุกคนกำลังจะตายทว่า…“ไสหัวไปซะ”ราชาแห่งความไร้ระเบียบไร้ซึ่งความหวาดกลัว เขายังคงทำลายทะเลสาบสือซ่าไห่อย่างคลุ้มคลั่งพื้นดินของทะเลสาบสือซ่าไห่แตกออกเป็นหลายสิบส่วน อีกเพียงพริบตาก็จะสลายหายไปหมดแล้ว เผ่ามารที่อยู่บนนั้นกำลังร้องไห้นี่คือบ้านหลังสุดท้ายของพวกเขาแล้ว เมื่อใดก็ตามที่ทะเลสาบสือซ่าไห่พังทลาย พวกเขาก็จะไม่มีที่ตั้งหลักอีกต่อไป“ท่านจักรพรรดิมาร”“ช่วยด้วยยย…”ผู้แข็งแกร่ง แม่ทัพ และเหล่าราชาเผ่ามารที่ดิ้นทุรนทุรายพากันร้องโหยหวนอย่างสิ้นหวังตุบ
ค้อนของเจ้าตัวน้อยทุบลงไปที่เป้าหมายอย่างแม่นยำอีกครั้ง มันทุบพลังการทำลายล้างอันบ้าคลั่งของราชาแห่งความไร้ระเบียบหึ่งแสงสีม่วงเจิดจ้าแผ่ซ่านทั่วทั้งทะเลสาบสือซ่าไห่พร้อมกับลวดลายลึกลับบนตัวค้อนของเด็กน้อย ทำให้การพังทลายทั้งหมดยุติลงตุบเสียงพิณทุ้มต ่าดังขึ้นจากพิณเจ็ดสายประจำตัวของเซ่าเฮ่าปังหนึ่งเสียงทำลายสายดนตรีหนึ่งสายเตร้งเซ่าเฮ่าใช้ชีวิตของตนเองบรรเลงเสียงอันสมบูรณ์แบบจุดประสงค์ของเขาคืออัญเชิญไท่เฮ่า เจ้าแม่หนี่ว์วา เทพเสินหนงเสวียนหยวน และจวนซ
