นี้ว่า “พ่อช่วยเจ้า”เยี่ยนเสี่ยวเป่ายังเด็ก ไม่สามารถต้านทานราชาแห่งความไร้ระเบียบได้ แต่เมื่อพลังของเขาถูกพลังของท่านพ่อเขาส่งเสริมก็จะเปลี่ยนไปทันทีราชาแห่งความไร้ระเบียบ… นอกจากเขาจะไม่สามารถทำลายล้างต่อไป เขายังรู้สึกถึงภัยคุกคาม เพราะว่าดอกไม้ที่เด็กน้อยส่งออกมาค่อยๆ ปราชิดเข้าใกล้เขาแล้ว“บัดซบ”“นี่จะโจมตีกลับหรือ”“โอ้ ไม่ใช่หรอกนะ ต้องน่าตื่นเต้นเช่นนี้เลยหรือ”เหล่ามารในทะเลสาบสือซ่าไห่รู้สึกตื่นเต้นเพราะว่าบุคคลหลักที่ลงมือในครานี้คือจักรพรรดิมารและนายน้อยของเผ่ามารพวกเขาเรื่องนี้ทำให้เผ่ามารทุกตนรู้สึกภาคภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก หากจักรพรรดิมารพวกเขาไม่แต่งเข้าตำหนักสวรรค์คงดีกว่านี้“นายน้อยเก่งจริงๆ”
“ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ”“นั่นน่ะสิ…”เหล่าขุนเขาและท้องทะเลทอดถอนใจ มิน่านายน้อยเก่งกาจเช่นนี้ ที่แท้นอกจากจะเป็นเพราะสายเลือดที่ยิ่งใหญ่ของใต้เท้าแล้วยังเป็นเพราะจวินโฮ่วก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน แม้ความไม่ธรรมดาของจวินโฮ่ว พวกเขาจะเพิ่งประจักษ์เป็นครั้งแรก แต่ความไม่ธรรมดาเมื่อครู่นี้ก็ชักจะไม่ธรรมดามากเกินไปแล้ว ทำเอาพวกเขารู้สึกกลัวไปด้วยตอนนี้กลับไม่เหมือนเดิมแล้ว จวินโฮ่วสามารถยับยั้งชั่งใจได้เป็นการยับยั้งชั่งใจที่เป็นประโยชน์ต่อสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เห็นได้ว่าเขาสามารถ ‘ควบคุม’ พลังของตนเองได้แล้วเมื่อเป็นเช่นนี้ การจำศีลของนายท่านย่อมไม่มีอะไรผิดพลาดแน่นอนแต่แล้ว… สิ่งมีชีวิตเพิ่งค
