าเดิม “เป็นไปไม่ได้ เจ้ามันก็แค่วิญญาณของจักรวาลหนึ่ง จะต่อต้านพลังไร้ระเบียบได้อย่างไร ความโกลาหลของจักรวาลทำอะไรเจ้าไม่ได้ได้อย่างไร”ทว่าความจริงก็เป็นดังเช่นนี้… เยี่ยนอวี๋ต้านทานความปั่นป่วนไร้ระเบียบที่มาจากเขาได้จริงๆหยวนสื่อเทียนจุนถึงกับรู้สึกว่านอกจากจะกลับมามีสติเหมือนเดิมแล้ว ยังเหมือนกับว่าถูกปกป้องด้วยพลังบางอย่าง ทำให้ยื่นมือทั้งคู่ออกมาด้วยสัญชาติญาณ เขามองฝ่ามือที่กลับมาเป็นปกติแล้ว “นี่มัน…”
“เอ๋?” ซีหวังหมู่ที่มองมือทั้งคู่ของตนเองเช่นกัน มันก็พูดออกมาว่า “รู้สึกเหมือนกับว่าถูกนายท่านปกป้องไว้ มีกลิ่นอายของนายท่านไปทั่วร่างเลย สบายจัง”“ข้าก็รู้สึกเช่นกัน” เทพอัสนีสำทับ“ใช่” เทพขุนเขาทั้งสิบสององค์ก็พยักหน้ากล่าวเซ่าเฮ่าและเทียนตี้ย่อมรู้สึกเหมือนกัน มันรู้สึกเหมือนกับว่าเมื่อครู่นี้นอกจากเสี่ยวซูซูจะชำระล้างพลังที่ทำลายอนุสติของพวกเขายังปกคลุมพวกเขาไว้ด้วยโล่ชั้นหนึ่งความรู้สึกเช่นนี้มหัศจรรย์ยิ่งนัก แต่มันสบายมาก ทำให้พวกเขาลอบถอนหายใจโล่งอกพูดความจริง การโจมตีด้วยคลื่นเสียงของราชาแห่งความไร้ระเบียบเมื่อครู่นี้ทำเอาพวกเขาตกใจมาก ความรู้สึกที่รู้ว่าตนเองถูกควบคุมแต่กลับไม่สามารถต่อต้าน แม้กระทั่งไม่มีทางต้านทานได้นั้นแย่มากจริงๆตอนนี้ดีแล้ว ความรู้สึกเช่นนี้หายไปสิ้นเชิงแล้วแน่นอนว่า เทียบกับเรื่องเหล่านี้แล้ว สิ่งที่ทำให้ซีหวังหมู่ดีใจยิ่งกว่าคือ “เสี่ยวเฟิ่งเฟิ่
