ะถูไถไปมาต้าซือมิ่งจึง “…” พูดไม่ออก เขารู้สึกเสียใจที่เมื่อครู่นี้ไม่ปล่อยเด็กน้อยไป สกปรกจริงๆแน่นอนว่าผู้ที่พูดไม่ออกยิ่งกว่าเขาคือราชาแห่งความไร้ระเบียบที่ถูกเมินเฉยอย่างสิ้นเชิงในครานี้ รวมถึงจิ่วอิงที่จับมันไว้ดฯฌซ,ฑ๊โฌฮฤจิ่วอิงยังอดรู้สึกเสียใจต่อราชาแห่งความไร้ระเบียบไม่ได้ “ทุกท่านตั้งสติหน่อย เจ้าหมอนี่ยังไม่ตาย พวกเจ้าดีใจไปก่อนแล้วรึ มันไม่เอาศักดิ์ศรีหรือไง”ราชาแห่งความไร้ระเบียบ “…”มันต้องการศักดิ์ศรีน่ะถูกต้อง แต่มันรู้สึกว่าเมื่อถูกจิ่วอิงต่างแดนตัวนี้พูดเช่นนี้ มันยิ่งเสียศักดิ์ศรีทว่าแม้จิ่วอิงจะเตือน นอกจากซีหวังหมู่แล้ว เทียนตี้และทวยเทพองค์อื่นๆ ก็ไม่ได้เมินเฉยต่อการมีอยู่ของราชาแห่งความไร้ระเบียบ
มีเพียงซีหวังหมู่ที่ลืมไปแล้วจริงๆ ดังนั้นครานี้มันจึงหันศีรษะกลับไป ขนลุกตั้งชัน มองกลับไปที่ราชาแห่งความไร้ระเบียบ “ข้าลืมไปจริงๆ ว่าเจ้าหมอนี่ยังไม่ตาย”ราชาแห่งความไร้ระเบียบ “…”มันไร้ตัวตนเพียงใดกันแน่?ฮึราชาแห่งความไร้ระเบียบเคลื่อนไหวทั่วทั้งร่างอีกครั้ง ทำให้จิ่วอิงระวังตัวทันที เพราะว่าการเคลื่อนไหวครั้งนี้ของราชาแห่งความไร้ระเบียบทำให้มันรู้สึกถึงอันตรายที่มิอาจคาดเดาได้มิหนำซ ้าต้าซือมิ่งเองยังเตือนด้วยน ้าเสียงจริงจังว่า “ปู่จิ่ว หลีกไป”จิ่วอิงปล่อยศีรษะที่กัดราชาแห่งความไร้ระเบียบทันทีอย่างไม่ลังเล มันหายตัวกลับไปอยู่ข้างหน้าต้าซือมิ่งอย่างรวดเร็วในขณะเดีย