้ว”
เยี่ยนอวี๋สีหน้าเคร่งขรึม นางลุกขึ้นจัดเก็บเสื้อผ้า “ลงมือแล้วหรือ!?”“เร็วเข้า!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่รีบช่วยท่านพ่อคลุมเสื้อคลุมร้อนรนมาก “ช่วยเฟิงเฟิง!”ต้าซือมิ่งที่อุ้มเด็กน้อยไว้ใส่เข็มขัดเสร็จแล้วก็โอบภรรยามุ่งไปทางโยวตูทันทีในขณะเดียวกัน…ในที่เกิดเหตุของอินหลิวเฟิง ทุกคนล้วนตะลึงงัน! ไม่มีผู้ใดยอมรับความจริงที่เห็นกับตาตนเองได้ผ่านไปนาน…“กรร!”เอ้อร์เหมาที่แปลงกายเป็นปลาคุนนกเผิงตะปบสิ่งมีชีวิตไร้ปัญญาขนาดยักษ์ตัวนั้นอย่างสุดชีวิต “คืนนายน้อยของข้ามา! คายนายน้อยออกมาซะ!”ชิ้ว!จูจูที่ลงมือพร้อมกัน มันใช้ใยแมงมุงรัดสัตว์ประหลาดยักษ์ไว้!มันฉีกปากของฝ่ายหลังออกไปทั้งสี่ทิศ ซึ่งก็คือทำให้สัตว์ประหลาดยักษ์รูปร่ม ‘กางร่ม’ ไว้
“กูรู!”สัตว์ประหลาดขนาดยักษ์รูปร่มเคลื่อนไหวร่างของมันต่อไปโดยไม่สนใจการดึงทึ้งของแมงมุมและการโจมตีของเอ้อร์เหมา มันกลับส่งเสียงกลืนน ้าลายต่อไปเสียงแบบนี้แสดงว่ามันกำลังพยายามย่อยสลายอินหลิวเฟิงอย่างสุดความสามารถ“ลงมือ!”“รีบลงมือพร้อมกันเร็วเข้า!”“ดาบจงมา!”ทุกคนในสำนักศึกษาอัญเชิญวิญญาณ กองกำลังโยวตูและสำนักจวินจื่อก็เพิ่งดึงสติกลับมาได้ พวกเขาโจมตีใส่สัตว์ประหลาดยักษ์นั่นอย่างสุดกำลังแต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนสิ้นหวังคือ… นอกจากกรงเล็บปลาคุนนกเผิงของเอ้อร์เหมาที่พอจะสร้างบาดแผลให้สัตว์ประหลาดได้บ้าง การโจมตีของคนอื่นก็ไม่สามารถทำอะไรสัตว์ประหลาดยักษ์ตนนี้ได้เลยจูจู
