เทพอาวุโสมากมายคิดถึงเรื่องที่โฮ่วอี้เคยสังหารบุตรเทียนตี้เพราะความเข้าใจผิด บัดนี้ธนูเทียนตี้ยิงไปตำหนักสวรรค์อีกครั้ง ทำให้ทวยเทพมากมายคิดไปต่างๆ นานาแต่เทียนอ๋องแต่ละชั้นสวรรค์กลับคิดได้ด้วยสัญชาติญาณว่าค่ายกลส่งสารขัดข้องอีกแล้วในขณะเดียวกัน
ชิ้ว!ลูกธนูของโฮ่วอี้ยิงไปที่ตำหนักสวรรค์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!แต่เทียนตี้ในครานี้กำลังร ่าสุราที่จักรวาลดั้งเดิม แม้ต้าซือมิ่งไม่ได้ออกมาต้อนรับก็ไม่ได้มีผลต่อเหล่าทวยเทพ คน และอสูรรื่นเริงทว่าเทียนตี้ในครานี้ยังเหน็บแนมว่า “อาจารย์พ่อก็จริงๆ เลย ไม่ออกมาดื่มสักจอก! คงกลัวว่าจะเมาเหมือนครั้งที่แล้ว!”“ตี้จวิ้น ท่านกล้าพูดต่อหน้าจวินโฮ่วหรือไม่!” อินหลิวเฟิงพูดท้าทาย“แน่นอน!” เทียนตี้บอกว่าไม่มีอะไรที่ตนไม่กล้า!ซีหวังหมู่ลุกขึ้นดึงเขา “เช่นนั้นพี่สาวจะพาเจ้าไปอาละวาดเรือนหอ!”“อย่า!” เทียนตี้รีบคว้าโต๊ะไว้ “ซีซีเจ้ารีบนั่งลง! อย่าดึงไปดึงมาหญิงชายไม่สมควร”จิ่วอิงจึงรับบทแทน “เช่นนั้นปู่จิ่วดึงเจ้าเอง!”“อย่า! ข้าพูดผิดเอง! ลงโทษสามจอก!” เทียนตี้รีบรินสุราให้ตนเอง“ฮ่าๆๆ..” ทวยเทพมากมายหัวเราะเทพอัสนีรู้สึกเสียใจเล็กน้อย “น่าเสียดายที่เสี่ยวเฮ่าเฮ่ามาไม่ได้”
“ไม่เป็นไร! เราเอาสุราไปหาเขา!” ซีหวังหมู่เสนอ!“ความคิดนี้ดี!” อสูรหน้ามนุษย์ตอบเป็นคนแรก มันไปขนสุราแล้วจากนั้นทวยเทพทั้งกลุ่มก็ออกจากจักรวาลดั้งเดิมและกลายเป็นกลีบเมฆหายไปอย่างไร้ร่องรอย“ฝ่าบ
